Αν είχε κάποιος αμφιβολία ότι το αμερικανικό δεκαετές ομόλογο θα ξεπεράσει το ψυχολογικό όριο του 5%, μετά την εξαγγελία Τραμπ για καταβολή 5.000 δολαρίων σε κάθε ενήλικο Αμερικανό, μπορεί πλέον να είναι βέβαιος. Ο «οδοστρωτήρας» Τραμπ ξαναχτύπησε. Η παγκόσμια οικονομία μπαίνει σε μια νέα περιπέτεια. Αυτή του πολιτικού κινδύνου. Ο Αμερικανός πρόεδρος μοιράζει προεκλογικά τσεκ. Υποσχέθηκε ότι αν κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι τα δύο νομοθετικά σώματα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, θα τους καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό, το κόστος του οποίου είναι περίπου το μισό του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας.
Το σήμα έφυγε ταχύτατα προς την αγορά ομολόγων, καθώς θεωρήθηκε πιθανό (εν ενεργεία Αμερικανός πρόεδρος το εξήγγειλε) ότι εάν υλοποιηθεί θα χρηματοδοτηθεί με νέο χρέος. Το Αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να εκδώσει περισσότερα ομόλογα. Μεγαλύτερη προσφορά τίτλων σημαίνει χαμηλότερες τιμές και υψηλότερες αποδόσεις, ώστε να απορροφηθεί ο πρόσθετος δανεισμός. Και αυτό σε μια ήδη φορτισμένη κατάσταση, με το κόστος δανεισμού να κινείται σε όλες τις μεγάλες οικονομίες σε ιστορικά 15-20 χρόνων.
Στην εξαγγελία του έκανε λόγο για υποχρεωτική κατανάλωση των 5.000 δολαρίων εντός των ΗΠΑ, δημιουργώντας πρόσθετες ανησυχίες για ενίσχυση της ζήτησης και αύξηση του πληθωρισμού και οδηγώντας εν τέλει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στο ακριβώς αντίθετο από αυτό που θέλει ο Αμερικανός πρόεδρος, σε αύξηση των επιτοκίων.
Εκεί δηλαδή που βρίσκεται από χτες ξανά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με την Κριστίν Λαγκάρντ να μεταδίδει ένα κλίμα επιφυλακής και πιθανής νέας αύξησης του βασικού επιτοκίου του ευρώ, καθώς δεν βλέπει αποκλιμάκωση του πληθωρισμού πριν από τα τέλη του 2027. Και πως να δει όταν οι τιμές του πετρελαίου κινούνται πάνω από τα 105 δολάρια το βαρέλι, επίπεδα που ουδείς μπορούσε να προβλέψει πριν από μόλις δύο μήνες. Η μεγάλη αλλαγή ωστόσο έρχεται από την αύξηση πάνω από 130% μέσα λίγους μήνες στην τιμή του φυσικού αερίου, που επηρεάζει ανατιμητικά, μέσω του ρεύματος τα πάντα.
Λέγαμε για τον χειμώνα ότι θα είναι δύσκολος, αλλά το φθινόπωρο αποδεικνύεται «καυτό». Φανταστείτε σε αυτό το κλίμα στα μέρη μας, να στήσουμε μια προεκλογική περίοδο στηριγμένη πάνω στις προεκλογική πλειοδοσία. Η χώρα χρειάζεται αυτοσυγκράτηση, όχι έναν διαγωνισμό παροχών. Χρειάζεται μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν την παραγωγή και το εισόδημα, όχι επιταγές που αυξάνουν πρόσκαιρα την κατανάλωση και μονιμότερα τον λογαριασμό. Τα σπίρτα, άλλωστε, είναι φθηνά. Η πυρκαγιά κοστίζει..
