Στην Κύπρο τις τελευταίες μέρες υπάρχει σε εξέλιξη μια ενδιαφέρουσα καμπάνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με αφετηρία τις υψηλές και στην Κύπρο τιμές του ρεύματος ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου ξεκίνησε μια εκστρατεία προκειμένου να πείσει την κυπριακή κυβέρνηση να μειώσει τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 20%. Να υπάρξει μια κρατική παρέμβαση. Η καμπάνια, που όπως λέει θα συνεχιστεί μέχρι να πειστεί ο Κύπριος πρόεδρος, έχει ήδη περάσει και σε πιο «κοινωνικές» κινήσεις, καθώς ο ευρωβουλευτής έσπευσε να πληρώσει τον λογαριασμό περίπου 600 ευρώ σε μια μητέρα τεσσάρων παιδιών που αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Το επιχείρημα του είναι ότι τα φωτοβολταικά παράγουν ρεύμα με 5-8 λεπτά ανά κιλοβατώρα και το ρεύμα ισχυρίζεται ότι πωλείται προς 25-30 λεπτά ανά κιλοβατώρα. Ειδικοί και αρμόδιοι φορείς του απάντησαν ότι οι ισχυρισμοί του είναι ανακριβείς και παραπλανητικοί, επισημαίνοντας ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν με βάση τη λειτουργία της αγοράς, τα κόστη αποθήκευσης και τις υποδομές. Πήρε με λίγα λόγια δυο νούμερα και τα έβαλε στη δημόσια συζήτηση.
Ότι το ρεύμα είναι ακριβό, ειδικά στην Κύπρο δεν υπάρχει αμφιβολία. Αυτό όμως που βάζει στην συζήτηση το «πείραμα Φειδία» είναι αν μπορεί μια TikTok καμπάνια να ρίξει την τιμή του ρεύματος και ακόμα περισσότερο, αν βρισκόμαστε στην εποχή που με μια απόφαση ένας άνθρωπος μπορεί να μειώνει (φαντάζομαι και να αυξάνει) την τιμή του ρεύματος.
Εδώ βρίσκεται και το πρόβλημα με μεγάλο μέρος και της εγχώριας πολιτικής συζήτησης. Ο Φειδίας υπόσχεται 20%. Στην Ελλάδα έχουμε φτάσει ήδη στο 30%. Συχνά αντιμετωπίζουμε την τιμή του ηλεκτρισμού περίπου σαν διοικητική απόφαση. Είναι 15 λεπτά; Θα την κάνουμε 12. Είναι 20; Να κατέβει στα 14. Αλλά το κόστος του ρεύματος όπως διαμορφώνεται από την παραγωγή και την χρηματιστηριακή τιμή, δεν εξαφανίζεται με μια απόφαση. Αν το αναλάβει το Κράτος, το πληρώνει συνήθως ο φορολογούμενος. Αν το αναλάβει ο παραγωγός επηρεάζονται οι αποδόσεις και οι επενδύσεις. Αν το αναλάβει ο προμηθευτής χωρίς να έχει οικονομική δυνατότητα, κάποια στιγμή θα το μεταφέρει στις τιμές ή θα βρεθεί ο ίδιος σε πρόβλημα.
Υπάρχει όμως και ένας τέταρτος δρόμος. Να δημιουργηθούν ενεργειακές επιχειρήσεις τόσο διαφοροποιημένες και ισχυρές, ώστε να μπορούν πραγματικά να απορροφούν ένα μέρος των διακυμάνσεων, όπως συνέβη χτες από την ΔΕΗ. Και ταυτόχρονα να αυξάνει διαρκώς το ποσοστό της φθηνής (προφανώς από ΑΠΕ) παραγωγής μέσα στο σύστημα. Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από την πλειοδοσία λαϊκισμού και στο ρεύμα με την επιβολή ενός πλαφόν..
