Ο μεγάλος κίνδυνος για τη Γαλλία και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, είναι η ετυμηγορία των αγορών να προηγηθεί, αυτής των Γάλλων πολιτών που θα ψηφίσουν στις προσεχείς εθνικές εκλογές του Απριλίου. Αλλιώς είναι να κάνεις εκλογές συντεταγμένα, με ψηφισμένο προϋπολογισμό της αποδοχής των Βρυξελλών και διαφορετικά να βρίσκεσαι στον «αέρα», με υποβαθμίσεις των οίκων, διαδηλωτές στους δρόμους και τα ομόλογά σου στα ύψη.
Ο εξτρεμισμός παρά το γεγονός ότι δείχνει να ευνοεί τον ακροδεξιό σχηματισμό της Μαρί Λεπέν, δεν βοήθησε ποτέ κανέναν που θέλει σοβαρά να κυβερνήσει. Οι αγορές τον τελευταίο χρόνο εμφανίστηκαν θετικές σε δεξιές (έως πολύ δεξιές) κυβερνήσεις που εξελέγησαν σε διαδοχικές εκλογές στη Λατινική Αμερική, αλλά η εκλογή μιας κυβέρνησης σε κλίμα ταραχών και αστάθειας δύσκολα μπορεί να μακροημερεύσει. Ήδη οι αγορές μετά τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου, ανέβασαν το κόστος δανεισμού του γαλλικού δεκαετούς ξανά στην περιοχή του 4,9% και μαζί παρασύρθηκαν, όλα τα ομόλογα της ευρωζώνης προς τα πάνω και βέβαια το ελληνικό.
Οι αγορές δεν ανησυχούν τόσο για την αναμενόμενη στροφή προς τα δεξιά, όσο για τον φόβο ότι τα ακραία γαλλικά πολιτικά κόμματα θα επιδιώξουν πιο ριζοσπαστικές και λαϊκίστικες ατζέντες που θα απέχουν πολύ από το οικονομικά και δημοσιονομικά ορθό. Και η κατάσταση αυτή αργά ή γρήγορα θα επηρεάσει και το ευρώ, στην ισοτιμία του με όλα τα νομίσματα. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι στην πραγματικότητα οι μαζικές διαδηλώσεις απευθύνονται ενάντια σε κάθε μορφή δημοσιονομικής λιτότητας και η Γαλλία, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα χρειαστούν ευρείας κλίμακας περικοπές και νέους φόρους προκειμένου να μαζέψουν τα ελλείμματά τους και να στηρίξουν μέσω αυτών το ευρώ.
Όταν οι πολιτικοί, πιέζονται από την μια από τους ψηφοφόρους που απαιτούν περισσότερες δαπάνες και από την άλλη από τις αγορές ομολόγων που επιμένουν σε περιορισμό των δαπανών, τότε ένα πλήγμα στην εμπιστοσύνη στο ευρώ είναι αναπόφευκτο. Και κάπου εκεί βρισκόμαστε.
Η Μ. Λεπέν στο πρόγραμμά της προσβλέπει σε πλήρη ευρωπαϊκή στήριξη με το «έτσι θέλω». Ήδη λέει ότι θα κόψει την συμμετοχή της στον κοινοτικό προϋπολογισμό και θα ζητήσει άνευ όρων στήριξη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Διαφορετικά απειλεί ότι θα «τινάξει» την ΕΕ στον αέρα. Χώρες που είναι από τις πιο ευνοημένες από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, όπως η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα θα πληγούν. Ενδεχομένως παράλληλα με την ζημιά να κληθούμε να πάρουμε θέση σε δύσκολες αποφάσεις. Για φανταστείτε να πρέπει να εγκρίνουμε μια βοήθεια προς την Γαλλία, με το δικό της όριο συνταξιοδότησης να παραμένει στα 62 χρόνια και το δικό μας στα 67..
