Τις πρώτες εβδομάδες του 2026 διαψεύστηκε ένας ακόμα μύθος. Ήταν αυτός που είχε σαγηνεύσει -και χιλιάδες Έλληνες- «επενδυτές», κυρίως της νεότερης γενιάς, ότι στα κρυπτονομίσματα θα παιχτεί όλο το «παιχνίδι» στην εποχή Τραμπ. Στην πράξη έγινε το αντίθετο. Αυτούς τους 12 μήνες της προεδρίας του, τα μόνα επενδυτικά προϊόντα που επηρεάστηκαν από την αστάθεια που ο ίδιος προκάλεσε, ήταν τα αγαπημένα του κρυπτονομίσματα. Το πιο γνωστό, το Bitcoin είδε τον περασμένο Οκτώβριο τα υψηλά των 126.000 δολαρίων, για να υποχωρήσει την προηγούμενη εβδομάδα κάτω και από τις 60.000 δολάρια. Υποχώρησε δηλαδή άνω του 50%, εξαϋλώνοντας τεράστια επενδεδυμένα ποσά.
Μαζί «κατέρρευσαν» και όλοι οι μύθοι που συνόδευαν τις συγκεκριμένες επενδύσεις. Πολλοί πίστευαν ότι αποτελούν ένα ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους κρίσης. Αυτό που αποδείχτηκε σε μια εποχή μεγάλης γεωπολιτικής αστάθειας, είναι ότι οι αγορές παραδοσιακών περιουσιακών στοιχείων, όπως οι μετοχές, τα ομόλογα και τα μέταλλα, κλυδωνίζονται αλλά δεν καταρρέουν. Καταγράφουν αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα και κάποια όπως ο χρυσός και το ασήμι, ανεβαίνουν και σε δυσθεώρητα ύψη. Σε αυτό το σκηνικό, η «επένδυση του μέλλοντος», το «αντισυστημικό νόμισμα», ο ψηφιακός χρυσός, καταγράφει βουτιά. Το βασικό δηλαδή επιχείρημα της ασφαλούς επένδυσης σε περιόδους αστάθειας, καθώς όπως έλεγαν δεν το ελέγχει το κράτος, δεν το τυπώνει κεντρική τράπεζα, δεν επηρεάζεται από πολιτικές αποφάσεις, είναι σαφές πλέον ότι καταρρέει.
Οι σπόροι της αμφιβολίας για την ανθεκτικότητά του άρχισαν να φυτρώνουν κατά τη διάρκεια του πρόσφατου δράματος της Γροιλανδίας, όταν ο πραγματικός χρυσός εκτινάχθηκε στα ύψη, ενώ το Bitcoin όχι. Στην πράξη αυτό που διαπιστώθηκε είναι ότι τόσο το συγκεκριμένο όσο και τα υπόλοιπα κρυπτονομίσματα διαπραγματεύονται περισσότερο σαν μια επικίνδυνη μετοχή τεχνολογίας. Σαν αυτές που έχουν χτυπηθεί κατά διαστήματα τους τελευταίους μήνες λόγω ανησυχιών για την εισβολή της τεχνητής νοημοσύνης. Δηλαδή, αντί να λειτουργούν ως σωσίβια, λειτουργούν ως επιπλέον βάρος του επενδυτή.
Η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι τα ψηφιακά νομίσματα πλασαρίστηκαν ως απάντηση στην κρίση εμπιστοσύνης προς το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και τελικά εξαρτώνται απολύτως από τη ρευστότητα που δημιουργεί αυτό το ίδιο σύστημα. Όταν η ρευστότητα είναι μεγάλη και φθηνή, τα κρυπτονομίσματα ανεβαίνουν. Όταν ο φόβος μεγαλώνει, η αξία τους καταρρέει.
Ενδεχομένως θα ανακάμψουν. Πιθανότατα θα ξανακάνουν εντυπωσιακά ράλι. Το έχουν ξανακάνει. Αυτό που δύσκολα μπορούν πλέον, είναι να πείσουν οποιονδήποτε, ότι αποτελούν μια ασφαλή επένδυση σε περίοδο αστάθειας.
