Λίγο πολύ τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες παγκοσμίως από την τρέχουσα κρίση είναι κοινά. Σε χώρες με στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης, όπως η Ελλάδα, δηλαδή με μικρές εκμεταλλεύσεις, χαμηλή τεχνολογική διείσδυση και γηρασμένο εργατικό δυναμικό, τα προβλήματα είναι προφανώς μεγαλύτερα. Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, στις ΗΠΑ όπου οι αυξήσεις στα εφόδια και τα καύσιμα δεν είναι μεγαλύτερες από αυτές της Ελλάδας, οι αγρότες μιλούν για την χειρότερη κρίση στον κλάδο τους από τη δεκαετία του 1980. Η ραγδαία αύξηση του κόστους για την αγορά λιπασμάτων και ντίζελ, τους τελευταίους έξι μήνες, έχει προκαλέσει μια ζημιά που σύμφωνα με την Αμερικανική Ομοσπονδία Αγροτών, μπορεί να φτάσει τα 31 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος και άλλα 32 δισεκατομμύρια το 2027. Οι παραγωγοί καλαμποκιού υπολογίζεται ότι θα χάσουν μόνο φέτος περίπου 131 δολάρια το στρέμμα και οι συναδελφοί τους της σόγιας 80 δολάρια το στρέμμα. Το μέσο κόστος για το ντίζελ έχει εκτοξευτεί στα 5,45 δολάρια το γαλόνι (3,785 κιλά) σε εθνικό επίπεδο, σε σύγκριση με τα 3,81 δολάρια πριν τον πόλεμο. Οι τόκοι των δανείων, το εργατικό κόστος και η τιμή των εργατικών μηχανημάτων έχουν επίσης αυξηθεί στις ΗΠΑ.
Πιστεύει κανείς ότι υπάρχει έστω και ένας από τους συντελεστές του κόστους παραγωγής του αγρότη από την Αιόβα, που δεν επιβαρύνει και με το παραπάνω τον Έλληνα συνάδελφό του από τη Θεσσαλία; Τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής δείχνουν ότι οι δύο βασικές εστίες πίεσης για τον Έλληνα αγρότη είναι ακριβώς οι ίδιες με τον Αμερικανό. Τα λιπάσματα «σέρνουν τον χορό», των οποίων οι τιμές τους αυξάνουν με ετήσιο ρυθμό 11,2% και ακολουθεί η ενέργεια/λιπαντικά με +8,3%.
Η μεγάλη διαφορά είναι ότι στις ΗΠΑ ήδη προεξοφλείται μια αύξηση των τιμών καταναλωτή, για παράδειγμα στις τιμές του καλαμποκιού κατά 20%. Δηλαδή η αύξηση του κόστους περνάει στις τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές. Στην Ελλάδα συμβαίνει περίπου το ίδιο, δηλαδή πληρώνουμε ακριβότερα τα προιόντα στις πόλεις, μόνο που το όφελος δεν εισπράττεται από τους αγρότες. Οι τιμές αγροτικών εκροών Ιουνίου, δηλαδή οι τιμές πώλησης των προιόντων τους, έχουν μειωθεί σε ετήσια βάση κατά -6,4%.
Οι ΗΠΑ διαθέτουν τεράστιες εκτάσεις, πολύ μεγαλύτερη παραγωγικότητα, φτηνότερη ενέργεια, καλύτερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και μια γιγαντιαία αγορά. Και όμως οι αγρότες τους λένε ότι δεν βγαίνουν. Τι να πουν και οι Έλληνες συναδελφοί τους.
Τελευταία στις καθαρά αγροτικές περιοχές των ΗΠΑ ακούγεται όλο και πιο συχνά μια φράση που ταιριάζει γάντι και στους Έλληνες αγρότες. «Οι αγρότες αγοράζουν σε τιμές λιανικής και πουλάνε σε τιμές χονδρικής»..
