Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης στην πορεία προς τις εκλογές είναι ξεκάθαρα το θέμα της ακρίβειας και της λαϊκής δυσαρέσκειας που αυτή προκαλεί. Καταγράφεται άλλωστε σε κάθε δημοσκόπηση. Στα πιο ειδικά κοινά, τεράστιο πρόβλημα (της κυβέρνησης), παραμένει ο τρόπος φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών. Αυτό φαίνεται να εκδηλώνεται με πιο σκληρό τρόπο, απευθείας στον πυρήνα των ψηφοφόρων του κυβερνόντος κόμματος.
Παραδόξως και ενόψει ΔΕΘ και των εξαγγελιών του πρωθυπουργού, για την επίλυση και των δύο, δεν αρκεί το «λεφτά υπάρχουν», όπως θα συνέβαινε σε κάθε άλλη περίπτωση. Ή τέλος πάντων δεν φαίνεται να υπάρχουν τα λεφτά, που θα φέρουν εύκολες νίκες. Επιπλέον, οι περισσότερες πιθανές λύσεις δείχνουν να προσκρούουν με μια άλλη μεταρρύθμιση της κυβέρνησης ή δημιουργούν πρόβλημα σε έναν άλλο τομέα της οικονομίας. Γενικώς δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις.
Η ακρίβεια ως φαινόμενο επέστρεψε μετά από δεκαετίες στην οικονομία πριν από μια πενταετία και δεν φαίνεται να ξεμπερδεύουμε χωρίς περισσότερο πόνο. Είναι τέτοια η δομή της οικονομίας, μικρές επιχειρήσεις, εξάρτηση από εισαγόμενες πρώτες ύλες, εύκολες παρασκηνιακές συνεννοήσεις σε κρίσιμους κλάδους, που μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Ειδικά σε περιβάλλον αύξησης του κόστους παραγωγής (ενοίκια επιχειρήσεων, μισθολογικό κόστος) όπως συμβαίνει στις μέρες μας. Και όσες υπάρχουν δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστούν εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Άρα από την πλευρά της προσφοράς οι λύσεις θα είναι του στυλ το πολύ «εύθραυστες συμφωνίες κυρίων». Από την πλευρά της ζήτησης, που συνήθως τροφοδοτεί με μεγαλύτερες αυξήσεις αλλά οι παρεμβάσεις που την ενισχύουν αρέσουν στους πολιτικούς, οι λύσεις παρά την διάθεση της κυβέρνησης δείχνουν επίσης περιορισμένες. Η μείωση των εμμέσων φόρων προσκρούει στο μόνιμο πρόβλημα εξάρτησης των εγχώριων δημοσιονομικών από τον ΦΠΑ, αλλά και από την αδυναμία να εισπραχθούν με άλλο τρόπο τα έσοδα από τον τουρισμό. Άρα η λύση των γνωστών επιταγών ακρίβειας, με όποιο νέο όνομα αποφασιστεί να λανσαριστούν, είναι αυτές που θα κυριαρχήσουν, χωρίς να σημαίνει ότι θα έχουν και αποτέλεσμα στην αλλαγή ψυχολογίας των ψηφοφόρων. Αυτό που θα έκανε την διαφορά θα ήταν μια συνταγή τύπου πανδημίας, με τα 40 δις. των (μη) επιστρεπτέων προκαταβολών. Αλλά τέτοια χρήματα δεν φαίνεται να υπάρχουν.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι κύριοι ωφελημένοι της περιόδου της πανδημίας ήταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που μέσα σε μια διετία είδαν και τα «χρήματα από τον ουρανό» να σταματούν να πέφτουν και να χάνουν μεγάλο μέρος από το «προνόμιο» στην φοροδιαφυγή, με την εφαρμογή του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης του εισοδήματος τους. Μεγάλο μέρος αυτού του υπερβάλλοντος κόστους, του «ασπρίσματος» της οικονομίας έγινε ακρίβεια, πέρασε στις τιμές, το βλέπουμε στις υπηρεσίες. Μπορεί να αλλάξει αυτή η συνθήκη χωρίς να ακυρώσει μια ολόκληρη μεταρρύθμιση, που είχε ως σκοπό την αποκάλυψη «μαύρων» εισοδημάτων; Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Η ανταλλάξιμη μείωση του τεκμαρτού φόρου, με αποδεδειγμένη συμμόρφωση για τους συνεπείς θα ήταν κάτι που και η κοινωνία θα αγκάλιαζε και οι ίδιοι ενδιαφερόμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες θα έβλεπαν πιθανότατα με θετικό μάτι. Φανταστείτε ένα «σκορ συμμόρφωσης», ανάλογα με την πλήρη εφαρμογή των myDATA, των POS, των ηλεκτρονικών εισπράξεων, ενός πιο άμεσου και αποτελεσματικού τρόπου αμφισβήτησης των τεκμηρίων. Προφανώς θα χρειαστούν και πολλά χρηματοδοτικά κονδύλια, αλλά και αυτά φαίνεται ότι έχουν βρεθεί. Αυτό που δεν είναι σαφές, είναι αν η όποια παρέμβαση θα έχει επίδραση μόνο στην εκλογική συμπεριφορά των ελεύθερων επαγγελματιών ή θα δούμε και μια ανάσα από πλευράς τιμών..
