Η Κίνα επιταχύνει την ανάπτυξη υπερβαθέων κοιτασμάτων σχιστολιθικού αερίου στη λεκάνη του Σιτσουάν, επενδύοντας σε γεωτρήσεις που φτάνουν σε βάθη έως και 5.000 μέτρων, σε μια προσπάθεια να αυξήσει σημαντικά την εγχώρια παραγωγή φυσικού αερίου και να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγωγές LNG.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών του κλάδου, η αξιοποίηση των νέων κοιτασμάτων θα μπορούσε να αυξήσει την παραγωγή σχιστολιθικού αερίου της χώρας κατά περισσότερο από 40% έως το 2035, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ενεργειακή ασφάλεια της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου.
Καθοριστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση αποτέλεσαν οι πρόσφατες ανακαλύψεις των κρατικών πετρελαϊκών ομίλων Sinopec και PetroChina στην περιοχή Ζιγιάνγκ, μεταξύ των μεγαλουπόλεων Τσενγκντού και Τσονγκτσίνγκ. Η Sinopec ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα πιστοποιημένα αποθέματα 236 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου στο κοίτασμα Ziyang Dongfeng, σε βάθος περίπου 4.500 μέτρων, ενώ παρόμοια ανακάλυψη είχε πραγματοποιήσει η PetroChina ήδη από το 2023 σε γειτονική γεώτρηση.
Τα νέα κοιτάσματα ανήκουν στον σχηματισμό Qiongzhusi, έναν από τους αρχαιότερους σχιστολιθικούς σχηματισμούς παγκοσμίως, ηλικίας περίπου 540 εκατομμυρίων ετών. Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για συνολικά αποθέματα που μπορεί να φθάνουν τα 10 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, με δυνητική ετήσια παραγωγή 30 έως 50 δισ. κυβικών μέτρων όταν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη των έργων.
Υπολείπεται των στόχων η παραγωγή σχιστολιθικού αερίου
Παρά τη σημαντική πρόοδο των τελευταίων ετών, η κινεζική παραγωγή σχιστολιθικού αερίου εξακολουθεί να κινείται χαμηλότερα από τους στόχους που είχε θέσει το Πεκίνο. Η χώρα ξεκίνησε εμπορική παραγωγή το 2014 και είχε θέσει ως στόχο τα 30 δισ. κυβικά μέτρα έως το 2020 και τα 80-100 δισ. κυβικά μέτρα έως το 2030.
Αν και η παραγωγή αυξήθηκε στα 20 δισ. κυβικά μέτρα το 2020, τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη έχει επιβραδυνθεί σημαντικά λόγω της ταχείας εξάντλησης των ευκολότερα προσβάσιμων κοιτασμάτων. Το 2025 η Κίνα παρήγαγε περίπου 27 δισ. κυβικά μέτρα σχιστολιθικού αερίου, ποσότητα που αντιστοιχεί σε μόλις 10% της συνολικής παραγωγής φυσικού αερίου της χώρας.
Η επίδοση αυτή παραμένει πολύ χαμηλότερη από εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών, που εξακολουθούν να κυριαρχούν στον κλάδο, κυρίως λόγω της πιο σύνθετης γεωλογικής δομής των κινεζικών κοιτασμάτων και της συγκέντρωσής τους στην ορεινή και πυκνοκατοικημένη περιοχή του Σιτσουάν.
Μεγάλες προοπτικές αλλά και υψηλό κόστος
Οι νέοι σχηματισμοί θεωρούνται ποιοτικά ανώτεροι και σημαντικά εκτενέστεροι από τα παλαιότερα κοιτάσματα που αναπτύχθηκαν σε μικρότερα βάθη. Ωστόσο, η αξιοποίησή τους συνοδεύεται από αυξημένες τεχνικές δυσκολίες και υψηλότερο επενδυτικό κόστος.
Σύμφωνα με αναλύσεις της Wood Mackenzie και της Rystad Energy, το κόστος εξόρυξης στα υπερβαθέα κοιτάσματα εκτιμάται μεταξύ 5 και 5,5 δολαρίων ανά εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες (mmBtu), έναντι περίπου 4 δολαρίων για τα ρηχότερα κινεζικά κοιτάσματα και μόλις 2,7 δολαρίων για τα αντίστοιχα αμερικανικά.
Κάθε γεώτρηση στον σχηματισμό Qiongzhusi κοστίζει περίπου 90 έως 100 εκατ. γιουάν (13-15 εκατ. δολάρια), δηλαδή περίπου 45% περισσότερο από μια συμβατική γεώτρηση σχιστολιθικού αερίου. Ωστόσο, η υψηλότερη παραγωγικότητα και τα αυξημένα ποσοστά ανάκτησης εκτιμάται ότι μπορούν να αντισταθμίσουν το επιπλέον κόστος.
Στρατηγική απεξάρτησης από τις εισαγωγές
Η ανάπτυξη των υπερβαθέων κοιτασμάτων εντάσσεται στη στρατηγική του Πεκίνου για ενίσχυση της ενεργειακής αυτάρκειας και περιορισμό της εξάρτησης από τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου. Παράλληλα, εκτιμάται ότι θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της χώρας στις συμφωνίες προμήθειας φυσικού αερίου μέσω αγωγών από τη Ρωσία και το Τουρκμενιστάν.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η παραγωγή σχιστολιθικού αερίου στην Κίνα θα μπορούσε να φθάσει τα 40 δισ. κυβικά μέτρα έως το 2035, ενώ σε πιο αισιόδοξα σενάρια ενδέχεται να ξεπεράσει τα 60 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως, καθιστώντας τα υπερβαθέα κοιτάσματα του Σιτσουάν βασικό πυλώνα του μελλοντικού ενεργειακού μείγματος της χώρας.
Πηγή: Reuters
