Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της Αυστραλίας στον τομέα του φυσικού αερίου περνά πλέον από τη λεκάνη Beetaloo, στη Βόρεια Επικράτεια. Η παραγωγή αναμένεται να ξεκινήσει τον επόμενο μήνα, ανοίγοντας τον δρόμο για την αξιοποίηση ενός κοιτάσματος που εδώ και χρόνια θεωρείται ότι μπορεί να αλλάξει τον ενεργειακό χάρτη της χώρας.
Το πρώτο αέριο θα κατευθυνθεί προς το Ντάργουιν, περίπου 500 χιλιόμετρα μακριά. Η αρχική παραγωγή δεν θα είναι μεγάλη, όμως η έναρξή της έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα αποτελέσει την πρώτη πραγματική δοκιμή για το κατά πόσο το Beetaloo μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλης κλίμακας βιομηχανία σχιστολιθικού αερίου, στα πρότυπα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι εκτιμήσεις για το υπέδαφος της περιοχής είναι εντυπωσιακές. Τα στοιχεία της Geoscience Australia κάνουν λόγο για περίπου 7 τρισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου. Πρόκειται για ποσότητα που έχει δημιουργήσει προσδοκίες όχι μόνο για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της Βόρειας Επικράτειας, αλλά και για τη στήριξη νέων εξαγωγών LNG προς τις ασιατικές αγορές.
Το ενδιαφέρον ενισχύεται και από την προοπτική ανάπτυξης μεγάλων κέντρων δεδομένων στην περιοχή, τα οποία θα χρειαστούν σημαντικές ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας.
Από τη θεωρία στην παραγωγή
Η Tamboran Resources βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας. Από το έργο Shenandoah αναμένεται να ξεκινήσει παραγωγή περίπου 40 terajoules φυσικού αερίου την ημέρα, δηλαδή περίπου 37 εκατ. κυβικά πόδια.
Η Beetaloo Energy θα ακολουθήσει αργότερα μέσα στη χρονιά με επιπλέον 15 terajoules ημερησίως.
Οι ποσότητες αυτές είναι μικρές σε σχέση με τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες των εταιρειών. Αρκούν, ωστόσο, για να καλύψουν περίπου την ημερήσια κατανάλωση του Ντάργουιν και, κυρίως, να δώσουν στους παραγωγούς πολύτιμα στοιχεία για τη συμπεριφορά των γεωτρήσεων και την εξέλιξη της παραγωγής τους.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Tamboran, Todd Abbott, εκτιμά ότι η εταιρεία θα μπορούσε μέσα στην επόμενη δεκαετία να φτάσει σε παραγωγή άνω του 1 δισ. κυβικών ποδιών την ημέρα. Εάν ο στόχος αυτός επιτευχθεί, η παραγωγή από το Beetaloo θα μπορούσε να αυξήσει περίπου κατά 9% τη δυναμικότητα εξαγωγών LNG της Αυστραλίας.
Το κόστος της ανάπτυξης
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι το Beetaloo βρίσκεται μακριά από τις βασικές αγορές. Για να αξιοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα, θα χρειαστούν νέοι αγωγοί και υποδομές, με επενδύσεις που αναμένεται να ανέλθουν σε δισεκατομμύρια δολάρια.
Μέχρι σήμερα, η Tamboran και οι εταίροι της έχουν διαθέσει περίπου 1 δισ. αυστραλιανά δολάρια για έρευνες και γεωτρήσεις. Τον Απρίλιο η εταιρεία άντλησε επιπλέον 280 εκατ. αυστραλιανά δολάρια από επενδυτές στο Σίδνεϊ και τη Νέα Υόρκη, προκειμένου να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη των κοιτασμάτων.
Στην περιοχή έχουν ήδη αρχίσει να εμφανίζονται και εταιρείες με εμπειρία από την αμερικανική αγορά σχιστολιθικού αερίου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Liberty Energy, η οποία έχει αναλάβει την προμήθεια εξοπλισμού γεωτρήσεων για την Tamboran.
Στο Beetaloo έχει επενδύσει επίσης η ιαπωνική Inpex, μια κίνηση με ιδιαίτερη βαρύτητα δεδομένου ότι η Ιαπωνία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αγορές για το αυστραλιανό LNG. Η Inpex είχε εκφράσει ενδιαφέρον για την περιοχή ήδη από το 2012, όταν έδωσε το πράσινο φως για το έργο Ichthys LNG στο Ντάργουιν.
Υπάρχει αγορά για το φυσικό αέριο
Ένα από τα πλεονεκτήματα του Beetaloo είναι ότι οι πιθανές αγορές για το φυσικό αέριο υπάρχουν ήδη.
Η Inpex έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο αξιοποίησης του αερίου για την τροφοδοσία της μονάδας Ichthys LNG ή για μια μελλοντική επέκτασή της.
Ενδιαφέρον υπάρχει και από τη Santos, τη δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγό φυσικού αερίου της Αυστραλίας. Η εταιρεία σχεδιάζει νέες γεωτρήσεις αξιολόγησης στο Beetaloo και έχει ήδη λάβει έγκριση για την επέκταση της μονάδας Darwin LNG, ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται έως και 10 εκατ. τόνους LNG.
Παράλληλα, η Beetaloo Energy έχει στα σχέδιά της ένα κέντρο δεδομένων. Συνολικά, περίπου δώδεκα τέτοια έργα εξετάζονται στη Βόρεια Επικράτεια, γεγονός που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια νέα πηγή ζήτησης για το φυσικό αέριο της περιοχής.
Ωστόσο, η αυστραλιανή κυβέρνηση έχει ήδη θέσει περιορισμούς. Τα νέα κέντρα δεδομένων θα πρέπει να χρησιμοποιούν κατά κύριο λόγο ανανεώσιμη ενέργεια, ενώ οι εταιρείες LNG υποχρεούνται να κρατούν το 20% του φυσικού αερίου τους για την εγχώρια αγορά.
Το δύσκολο στοίχημα της κλίμακας
Το Beetaloo έχει ένα βασικό πρόβλημα: για να γίνει πραγματικά οικονομικά βιώσιμο, δεν αρκούν μερικές γεωτρήσεις. Χρειάζεται μεγάλη και σταθερή παραγωγή.
Οι παραγωγοί εκτιμούν ότι το κόστος ανά γεώτρηση θα υποχωρεί όσο αυξάνεται ο ρυθμός των γεωτρήσεων και οι διαδικασίες γίνονται πιο αποτελεσματικές. Σημαντικό ρόλο θα παίξει και η χρήση άμμου από την ίδια την περιοχή για την υδραυλική ρωγμάτωση.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Beetaloo Energy, η επιλογή αυτή θα μπορούσε να εξοικονομεί έως και 5 εκατ. αυστραλιανά δολάρια ανά γεώτρηση, περιορίζοντας σημαντικά τα μεταφορικά κόστη.
Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα για την αυστραλιανή βιομηχανία: να αποδείξει ότι ένα κοίτασμα με τεράστια αποθέματα μπορεί να μετατραπεί σε μια ανταγωνιστική παραγωγική δραστηριότητα.
Η έναρξη της παραγωγής από το Beetaloo θα δώσει τις πρώτες πραγματικές απαντήσεις. Αν οι γεωτρήσεις αποδώσουν όπως αναμένεται και το κόστος περιοριστεί, η Αυστραλία μπορεί να αποκτήσει έναν νέο σημαντικό πυλώνα φυσικού αερίου. Αν όχι, οι τεράστιες γεωλογικές δυνατότητες της περιοχής θα παραμείνουν, προς το παρόν, περισσότερο μια υπόσχεση παρά μια νέα ενεργειακή πραγματικότητα.
Πηγή: Reuters
