Καλημέρα σας!! Ο τίτλος το πρώτου επεισοδίου του Game of Thrones για τον χειμώνα που έρχεται ταιριάζει γάντι σε όσα εκτυλίσσονται στον πλανήτη τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας έντονες αναταράξεις -και- στην παγκόσμια οικονομία με μεγάλο πρωταγωνιστή τον τομέα της ενέργειας.
Από τη μία ο «τυφώνας Trump» από την άλλη οι πολικές δίνες από την Αρκτική φέρνουν τα πάνω κάτω στο διεθνές πολιτικό και οικονομικό/επιχειρηματικό σκηνικό μέσα σε λίγες μόνο ώρες.
Κι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε ο πρώτος μήνας του 2026…
Αέριο: ο «βασιλιάς» των αγορών και η ειρωνεία της τύχης
Χαρακτηριστικό του εύρους και του βάθους των ανατροπών στις αγορές είναι ότι ενώ η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα μόλις στις 3 Ιανουαρίου «έδειξε» ότι το 2026 ξεκινά ως «χρονιά του πετρελαίου», τελικά στις 25 πρώτες ημέρες του χρόνου «βασιλιάς» των αγορών έχει αναδειχθεί το φυσικό αέριο με την τιμή του να καλπάζει τόσο στις ΗΠΑ όσο κα την Ευρώπη.
Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι η τιμή αυξήθηκε κατά 75% περίπου σε 4 ημέρες -αποτελεί ρεκόρ από το 1990 που υπάρχουν στοιχεία- λόγω ενός μετεωρολογικού φαινομένου, τις πολικές δίνες, για το οποίο υπάρχουν επιστημονικές μελέτες ότι σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή, την οποία o Trump και οι υπουργοί του αμφισβητούν στην πράξη.
Οι πολικές δίνες είναι ζώνες στροβιλισμένου κρύου αέρα και χαμηλής πίεσης που περιβάλλουν τους πόλους της Γης.
Ο όρος «δίνη» αναφέρεται στο αντίθετο προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού μοτίβο των ανέμων που βοηθά να συγκρατηθεί ο κρύος αέρας κοντά στους πόλους.
Η αρκτική δίνη μπορεί να προκαλέσει παγετό στις ΗΠΑ και σε τμήματα της Ευρώπης και της Ασίας όταν χωρίζεται ή εκτείνεται, αυτό δηλαδή που συμβαίνει τώρα.
Το χειμερινό κοκτέιλ, το TTF και το πετρέλαιο
Έντονα ανοδικά κινείται τις τελευταίες ημέρες και η τιμή του αερίου στην Ευρώπη με τον δείκτη TTF να έχει αναρριχηθεί στα επίπεδα των 40 ευρώ/ MWh (η υψηλότερη τιμή από τον Ιούνιο του 2025), καταγράφοντας άνοδο 40% και πλέον τον τελευταίο μήνα.
Η άνοδος οφείλεται στο λεγόμενο «χειμερινό κοκτέιλ» του αερίου: χαμηλές θερμοκρασίες, άρα αυξημένη ζήτηση, χαμηλά επίπεδα αποθήκευσης, περιορισμένη προσφορά και νευρικό trading στις αγορές εμπορευμάτων.
Και το πετρέλαιο, πάντως, συμπλήρωσε προχθές πέντε συνεχόμενες εβδομάδες με κέρδη, κλείνοντας πάνω από τα 61 δολάρια το WTI και μια ανάσα από τα 66 δολ. το Brent.
Ο Trump και το LNG
Κινητήριος δύναμη των (απότομων) μεταβολών στις αγορές είναι φυσικά και ο Trump με τις επιλογές και τη ρητορική του καθώς και οι αντιδράσεις που προκαλούνται.
Για παράδειγμα, η ομολογουμένως πρωτοφανής απόφασή του να αποσπάσει τη Γροιλανδία από τη Δανία, η αντίδραση της Ευρώπης, η επιβολή δασμών σε 8 ευρωπαϊκές χώρες που στην πορεία ανακλήθηκαν, όλο αυτό το άνευ ιστορικού προηγουμένου κλίμα αναπόφευκτα αντανακλά και στον ενεργειακό τομέα.
Τα τελευταία 24ωρα, λοιπόν, αρχίζει και γίνεται ολοένα και πιο ευδιάκριτο στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα ρεύμα πολιτικών και τεχνοκρατών που θεωρούν ότι δεν πρέπει την απόφαση για απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο να διαδεχθεί η απόφαση για εξάρτηση από το αμερικανικό LNG με δεδομένο, όπως υπολογίζουν, ότι το 2030 το 80% του αερίου που θα καταναλώνει η ΕΕ θα είναι LNG από τις ΗΠΑ.
Λιγότερο αέριο αντί περισσότερους προμηθευτές
Το πως θα γίνει αυτό πράξη δεν είναι απλό καθώς στην ουσία ΗΠΑ και ΕΕ είναι απόλυτα αλληλο-εξαρτώμενες στο θέμα του αερίου. Οι ΗΠΑ γιατί η ΕΕ είναι ο καλύτερος πελάτης τους και η ΕΕ γιατί οι ΗΠΑ είναι η βασική πηγή προμήθειας LNG.
Σε μεσο-μακροπρόθεσμο επίπεδο, όμως, διατυπώνεται η άποψη ότι η καλύτερη απάντηση της ΕΕ στην εργαλειοποίηση της ενέργειας και ειδικά του αερίου για την άσκηση πολιτικών πιέσεων δεν είναι οι «περισσότεροι προμηθευτές» αλλά η μείωση της χρήσης του.
Προς την κατεύθυνση αυτή και με βάση το τρίπτυχο στόχων της ΕΕ «ανταγωνιστικότητα, ενεργειακή ασφάλεια, οικονομία ουδέτερων εκπομπών» είναι βέβαιο ότι θα επανέλθουν στο δημόσιο διάλογο προτάσεις για ενίσχυση των ΑΠΕ, μεγαλύτερη ενεργειακή αποτελεσματικότητα και απανθρακοποίηση όπου είναι εφικτό.
«Πάγος»… Γροιλανδίας στα FSRU;
Η ραγδαία επιδείνωση στις σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ με επίκεντρο τη Γροιλανδία και η αβεβαιότητα για το μέλλον είναι προφανές ότι ρίχνουν βαριά τη σκιά τους και στα σχέδια για τα FSRU στην Ελλάδα.
Απ’ όσα ακούω στην αγορά αντιλαμβάνομαι ότι οι τελικές επενδυτικές αποφάσεις για όσα νέα, πέραν των δύο υπαρχόντων, FSRU δημιουργηθούν πιθανόν τελικά να χρειαστούν περισσότερη μελέτη και άρα περισσότερο χρόνο απ’ όσα αρχικά είχε υπολογιστεί.
Κι αυτό προκειμένου να υπάρξει καθαρότερη εικόνα αφ’ ενός για το ποιο θα είναι το νέο σημείο ισορροπίας στις ευρω-αμερικανικές σχέσεις κι αφ’ ετέρου τι θα γίνει με την Ουκρανία καθώς αρχίζουν να διαφαίνονται βάσιμες ελπίδες για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.
Σε μια τέτοια περίπτωση το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου είναι πως θα διαχειριστούν οι Ευρωπαίοι αλλά και ο Αμερικανοί το γεγονός ότι οι Ρώσοι πιθανότατα θα θελήσουν να επαναπροσεγγίσουν την προνομιακή γι’ αυτούς ευρωπαϊκή αγορά, με όπλο την τιμή.
Τα μηνύματα του Αλ. Εξάρχου
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων και ο αρμόδιος Επίτροπος Ενέργειας Dan Jorgensen, αποκλείουν, πάντως, κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να επιστρέψει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη ρωσική ενέργεια μετά το 2028 που τίθεται σε ισχύ η πλήρης απαγόρευση ρωσικών εισαγωγών ενεργειακών αγαθών.
Ωστόσο, η διαφορά τιμής μεταξύ αγώγιμου αερίου και LNG αποτελεί νάρκη στη διαδρομή από την θεωρία στην πράξη
Στο πλαίσιο αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η άποψη ενός ανθρώπου της αγοράς, του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου του Ομίλου AKTOR, Αλέξανδρου Εξάρχου, που μίλησε στο Davos Lodge, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός και τόνισε:
«Αφού (το ρωσικό αέριο) θα είναι παράνομο και αφού πρόθεση των χωρών του κάθετου άξονα και της Ε.Ε. είναι να επιβάλουν αυτές τις κυρώσεις (στη Ρωσία), δεν υπάρχει τίποτε για να συζητήσουμε σχετικά με την τιμή.
Το μόνο που θα πρέπει να συζητήσουν είναι που θα βρουν φυσικό αέριο.
Και αυτό το μέρος είναι οι ΗΠΑ - και οι ποσότητες δεν είναι απεριόριστες».
Η επιδότηση του 2ο FSRU και ο 2ος διάδρομος
Ο ισχυρός άνδρας του Ομίλου AKTOR εκτίμησε ότι «προφανώς ο πόλεμος θα τελειώσει κάποια στιγμή» κι ότι «μετά από 5-10 χρόνια οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα χαλαρώσουν».
Ωστόσο, για να μην εξαρτηθεί ξανά η Ευρώπη από το ρωσικό αέριο, πρότεινε να επιδοτήσει τον κάθετο άξονα ώστε, όπως είπε, «να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές που θα επιτρέψουν στο αμερικανικό LNG να είναι πιο συγκρίσιμο, βαθμιαία, με όποια τιμή θα έχει το ρωσικό φυσικό αέριο δέκα χρόνια μετά».
Ειδικότερα, πρότεινε να επιδοτηθεί ένα 2ο FSRU με το μυαλό όλων να πηγαίνει στο 2ο FSRU που προωθεί η Gastrade στην Αλεξανδρούπολη, δίπλα στην υπάρχουσα μονάδα.
Ανάλογη (υπέρ της επιδότησης) είναι, θυμίζω, και η πρόταση του Ομίλου Κοπελούζου, εκ των μετόχων της Gastrade.
Έχει συνεπώς ιδιαίτερη σημασία ότι δύο σημαίνοντες επιχειρηματικοί όμιλοι της χώρας, με έντονο αποτύπωμα στον ενεργειακό τομέα, συμπλέουν στην ανάγκη επιδότησης του FSRU, κάτι που δεν προβλέπεται αυτή τη στιγμή στην ΕΕ αλλά φυσικά μπορεί να επιτευχθεί με τις κατάλληλες κινήσεις.
Ο Αλ. Εξάρχου προχώρησε μάλιστα ένα βήμα περισσότερο προτείνοντας, πέραν της αναβάθμισης των υποδομών στον υφιστάμενο διάδρομο, να εξεταστεί η δημιουργία και δεύτερου διαδρόμου, εξέλιξη που συν τοις άλλοις θα οδηγήσει στην περαιτέρω αναβάθμιση της θέσης της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου.
Ο Γ. Στάσσης στην «ζώνη Α» του Νταβός
Παραμένω στο Νταβός όπου ο Γιώργος Στάσσης «έγραψε» πολλές ώρες σημαντικών επαφών και μάλιστα επαφών με υψηλόβαθμα στελέχη της παγκόσμιας αγοράς όχι μόνο στους τομείς που δραστηριοποιείται η ΔΕΗ αλλά και σε τομείς που «δεν πηγαίνει ο νους σου», όπως μου είπε χαρακτηριστικά πηγή από το ελβετικό θέρετρο.
«Η ΔΕΗ έχει αλλάξει κατηγορία κι αυτό αποτυπώθηκε, ουσιαστικά αλλά και συμβολικά, στο σημαντικότερο οικονομικό γεγονός του πλανήτη», τόνισε η ίδια πηγή αποκαλύπτοντας, ταυτόχρονα, το εξής:
Αρκετοί -λιγότεροι πάντως από άλλες χρονιές- Έλληνες βρέθηκαν στο φόρουμ του Νταβός.
Τρεις μόνο όμως (κυριολεκτικά, τρεις) είχαν (την πολυπόθητη) είσοδο στη «ζώνη Α» κι ο Γιώργος Στάσσης ήταν ένας απ’ αυτούς (στη φωτο με τον CEO της JPMorgan Jamie Dimon και τον πρώην βρετανό πρωθυπουργό Tony Blair).
Τι σημαίνει «ζώνη Α»; Είναι το «διαβατήριο» για τον «στενό πυρήνα» του φόρουμ, εκεί όπου κινούνται οι top class VIP, από τον Trump έως τους επικεφαλής των επιχειρηματικών κολοσσών του πλανήτη.
Ο υπουργός με τη μεγαλύτερη μείωση μισθού στην ιστορία
Μεγάλος πρωταγωνιστής του Νταβός ήταν φυσικά ο Donald Trump, ο οποίος στην ομιλία του ανέδειξε για ακόμη μια φορά τη συμβολή των στενών συνεργατών του και τους ευχαρίστησε δημόσια, όπως κάνει σε κάθε -μα σε κάθε, όμως- ευκαιρία.
Ανάμεσα σε αυτούς, λοιπόν, και τον υπουργό Ενέργειας Chris Wright, τον πιο πετυχημένο «άνθρωπο του πετρελαίου» (oilman) στον πλανήτη όπως συνηθίζει να τον αποκαλεί.
Ο Αμερικανός πρόεδρος εξιστόρησε μάλιστα πως γνώρισε τον Chris Wright, μέσω του νυν υπουργού Εσωτερικών Doug Burgum και πόσο ενθουσιασμένος είναι από την δουλειά του.
Λίγες ημέρες πριν το Νταβός, στη συνάντηση που είχε με εκπροσώπους των μεγαλύτερων εταιρειών oil and gas των ΗΠΑ για την αξιοποίηση των αποθεμάτων πετρελαίου της Βενεζουέλας, ο Donald Trump είχε αποκαλύψει το εξής εντυπωσιακό για τον Chris Wright:
Αποδεχόμενος την πρόταση να αφήσει τον ιδιωτικό τομέα όπου ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος για να αναλάβει το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, έγινε ο υπουργός με τη μεγαλύτερη μείωση μισθού στην παγκόσμια ιστορία!
Η «σιγή ασυρμάτου» και το νέο ταξίδι Παπασταύρου
Με τον Chris Wright μαθαίνω ότι θα συναντηθεί σε λίγες ημέρες, για μια ακόμη φορά, ο Σταύρος Παπασταύρου, ο οποίος ετοιμάζει βαλίτσες για το πρώτο για το 2026 υπερατλαντικό ταξίδι, το οποίο αποκτά πολύ μεγάλη βαρύτητα καθώς θα πραγματοποιηθεί στον απόηχο των ραγδαίων εξελίξεων στις ευρω-αμερικανικές σχέσεις.
Καθαρόαιμος ατλαντιστής ο Σταύρος Παπασταύρου, προφανώς παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις κι επέλεξε να μην δώσει καμία τηλεοπτική/ραδιοφωνική συνέντευξη την περασμένη εβδομάδα, κάτι που έχει να συμβεί πολλούς μήνες.
Προχώρησε δηλαδή σε «σιγή ασυρμάτου» -για να δανειστώ έναν ναυτικό όρο- αν και βεβαίως, κατ’ αυτόν τον τρόπο, δια της σιωπής, «είπε» περισσότερα…
Η βιομηχανία, το ρεύμα και το… φερμουάρ
Ούτως ή άλλως, ο υπουργός Ενέργειας έχει πολλά σημαντικά θέματα να διαχειριστεί με κυριότερο φυσικά τη στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας για να αντιμετωπίσει το (αυξημένο) ενεργειακό κόστος.
Πρόκειται για ρύθμιση που έχει εξαγγελθεί αναρίθμητες φορές (ο ίδιος ο πρωθυπουργός στη συνέλευση του ΣΕΒ, τον περασμένο Οκτώβριο, είχε πει ότι θα παρουσιαζόταν σε σύντομο χρονικό διάστημα) αλλά η τύχη της αγνοείται, γεγονός που προκαλεί αλυσιδωτές και έντονες αντιδράσεις σε πολλά επίπεδα: μεταξύ κυβέρνησης και βιομηχάνων, στο εσωτερικό της κυβέρνησης και στο εσωτερικό του ΣΕΒ.
Για το θέμα έχουν ειπωθεί τόσα πολλά που ουδείς πλέον μπορεί να αντιληφθεί εάν η εμπλοκή οφείλεται στο ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο, την ελληνική γραφειοκρατία, την έλλειψη των απαιτούμενων πόρων ή εάν αλληλο-εξουδετερώνονται οι ενδιαφερόμενοι καθώς πληροφορίες φέρουν την περίμετρο των βιομηχανιών που θα περιληφθούν στο πρόγραμμα να ανοιγοκλείνει σαν… φερμουάρ για να χρησιμοποιήσω φράση γνωστού παράγοντα της αγοράς.
Η «ασπίδα» Μαξίμου στον Τσάφο…
Και καθώς στη συγκεκριμένη υπόθεση… «αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν» (που λέει και το δημοτικό τραγούδι), τα «σκάγια» χτύπησαν πρώτον απ’ όλους τον υφυπουργό Νίκο Τσάφο.
Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι δεν είδαν με καλό μάτι τον Νίκο Τσάφο από την αρχή της υφυπουργοποίησής του τον περασμένο Μάρτιο.
Εξ ου και οι επιθέσεις που άρχισε να δέχεται στην πορεία και οι οποίες κατά περιόδους πύκνωναν ή αραίωναν -ενίοτε, σταματούσαν.
Τις τελευταίες ημέρες, όμως, η κατάσταση έφθασε στο απροχώρητο, με αποτέλεσμα το Μέγαρο Μαξίμου, που έως τότε παρενέβαινε παρασκηνιακά, να βγει με διαρροές για να στηρίξει πλήρως τον υφυπουργό Ενέργειας, ο οποίος, θυμίζω, αποτελεί προσωπική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη και να στείλει μήνυμα στην… πηγή προέλευσης των επιθέσεων κατά Τσάφου.
…Και το κόστος του Σπ. Θεοδωρόπουλου
Τα απόνερα της υπόθεσης έχουν φθάσει πάντως και στην οδό Ξενοφώντος, στο Σύνταγμα, όπου τα γραφεία του ΣΕΒ.
Μαθαίνω ότι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Σπύρος Θεοδωρόπουλος δεν δίστασε να αναλάβει «προσωπικό συνδικαλιστικό κόστος» (η έκφραση ανήκει σε παράγοντα του Συνδέσμου) για να ανοίξει και να προχωρήσει μια σειρά από θέματα, από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας (πολύ σημαντικό θέμα για την κυβέρνηση) έως το κόστος ενέργειας.
Κι ενώ ο ίδιος τήρησε απόλυτα τον λόγο του περνώντας στη βιομηχανική κοινότητα θέματα που δεν περνούσαν εύκολα, αντίθετα κάποιοι στη κυβέρνηση προφανώς (συνάγεται εκ του μη αποτελέσματος) δεν τήρησαν τον δικό τους.
Η ουσία είναι, πάντως, ότι εάν δεν βρεθεί λύση σύντομα, έχω την αίσθηση ότι η κατάσταση κινδυνεύει να βρεθεί εκτός ελέγχου…
Ο «ψυχρός πόλεμος» και η «εισπήδηση»
Είναι χαρακτηριστικό ότι η επιδότηση της βιομηχανίας προκαλεί και ενδοκυβερνητικούς τριγμούς.
Είναι, για να χρησιμοποιήσω την εύγλωττη φράση παλιού νεοδημοκράτη βουλευτή, το νέο «θερμό» πεδίο στον «ψυχρό πόλεμο» μεταξύ Σταύρου Παπασταύρου και Τάκη Θεοδωρικάκου, παρ’ όλο που ο πρώτος έχει «κλειδώσει» για το Επικρατείας και άρα δεν θα κονταροχτυπηθούν στο νότιο τομέα της Β’ Αθηνών.
Την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Ανάπτυξης αιφνιδίασε την Μεσογείων (ενδεχομένως και άλλους, εντός κι εκτός κυβέρνησης) με την δημοσιοποίηση της τοποθέτησής του για τη στήριξη της βιομηχανίας στο ενεργειακό κόστος, αν και βεβαίως η τοποθέτηση έγινε στο πλαίσιο της συνάντησης του με την διοίκηση του ΣΕΒ και η βιομηχανία υπάγεται στις αρμοδιότητές του.
Εν προκειμένω το σημείο-κλειδί, ακούω να λένε άνθρωποι που παρακολουθούν το θέμα, δεν είναι γιατί τοποθετήθηκε αλλά γιατί αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την τοποθέτησή του στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία.
Καταλαβαίνω ότι ο υπουργός Ανάπτυξης δεν είδε με καλό μάτι την «εισπήδηση» (καταφεύγω στην εκκλησιαστική ορολογία) του υπουργού Ενέργειας στις αρμοδιότητές του.
Κι αναφέρομαι στις επαφές που είχε πριν λίγες ημέρες ο Στ. Παπασταύρου στη Σαουδική Αραβία για προσέλκυση επενδύσεων.
Από την άλλη και ο υπουργός Ενέργειας δεν ξεχνά τις δηλώσεις του επί της Ανάπτυξης συναδέλφου του για τον υψηλό πληθωρισμό ενέργειας, ενώ έχει ενδιαφέρον πως αποτιμά την τοποθέτηση Θεοδωρικάκου για την βιομηχανία.
Η συνέχεια αναμένεται με έκδηλο ενδιαφέρον.
Η συνεργασία Μυτιληναίου-Τσάκου έχει βάθος
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούν στην αγορά το νέο κοινό project των ομίλων Metlen και Τσάκου στον τομέα της παραγωγής και αποθήκευσης ενέργειας.
Συνεργασία που -οι εκτιμήσεις συγκλίνουν ότι- φαίνεται να έχει βάθος.
Δεν θα αφορά, δηλαδή, μόνο τη συγκεκριμένη επένδυση, που είναι, πάντως, από τις μεγαλύτερες και δίνει πόντους και στα δύο μέρη.
Ο όμιλος Τσάκου, με την ισχυρή παρουσία στη ναυτιλία, διευρύνει τους τομείς του επιχειρηματικού ενδιαφέροντός του στην Ελλάδα, ενώ ο Ευάγγελος Μυτιληναίος προσθέτει ακόμη έναν όροφο στο επιχειρηματικό οικοδόμημα που με διορατικότητα και σκληρή δουλειά έχει χτίσει επιβεβαιώνοντας τη δεινότητά του στα deal και μάλιστα όταν κανείς δεν το (τα) περιμένει.
Φυσικά, όταν κάποιοι δυναμώνουν, κάποιοι άλλοι δυσαρεστούνται αλλά έτσι είναι η (επιχειρηματική) ζωή…
Η ενέργεια, το νέο «καράβι»
Το ερώτημα όχι του ενός αλλά των πολλών, αυτή τη φορά, εκατομμυρίων είναι ποιοι άλλοι εφοπλιστές θα επενδύσουν στην ενέργεια.
Κι όταν λέω επένδυση, δεν εννοώ την αγορά μετοχών και ομολόγων επιχειρήσεων του ενεργειακού τομέα, στην οποία επιδίδονται όλες ή σχεδόν όλες οι εφοπλιστικές οικογένειες, αλλά τη συμμετοχή σε project όπως το προαναφερθέν.
Στην αγορά ακούγονται πολλά ονόματα και φαίνεται ότι υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά.
