Μενού Ροή
Ο TurkStream γεμίζει πριν από τον χειμώνα – Πώς η Βουλγαρία απορροφά ρωσικό αέριο στην τελευταία του χρονιά, χαμηλές οι κρατήσεις στον κάθετο διαδρομο πριν την απογείωση
Google Logo ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ENERGYMAG.GR ΩΣ ΠΡΟΤΙΜΩΜΕΝΗ ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ GOOGLE

Ισχυρό ενδιαφέρον για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας προς τη Βουλγαρία καταγράφεται στις τελευταίες δημοπρασίες δέσμευσης δυναμικότητας των ευρωπαϊκών δικτύων, σε μια εξέλιξη που αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα και τις προοπτικές του Κάθετου Διαδρόμου.

Στο σημείο διασύνδεσης Strandzha 2/Malkoclar, στα σύνορα Τουρκίας και Βουλγαρίας, δεσμεύθηκαν 56,6 GWh ημερησίως, έναντι προσφερόμενης δυναμικότητας 67 GWh, με το ποσοστό κάλυψης να ανέρχεται στο 84,5%.

Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη κράτηση δυναμικότητας μεταξύ των ευρωπαϊκών διασυνδέσεων που περιλαμβάνονται στα στοιχεία των δημοπρασιών, πίσω μόνο από τη διασύνδεση Ολλανδίας – Γερμανίας, όπου δεσμεύθηκαν 72 GWh ημερησίως.

Η εξέλιξη υποδηλώνει ότι οι ρωσικές ροές μέσω του TurkStream ενδέχεται να παραμείνουν κοντά στα ανώτατα επίπεδα μεταφορικής ικανότητας κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ήδη, οι παραδόσεις στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα κινούνται αυτόν τον μήνα κοντά στα όρια της διαθέσιμης δυναμικότητας.

Το ρωσικό αέριο μένει στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, ωστόσο, ο πιθανός προορισμός των πρόσθετων ποσοτήτων ρωσικού φυσικού αερίου.

Στη διασύνδεση Βουλγαρίας – Σερβίας δεσμεύθηκαν στην πλευρά εισόδου του σερβικού δικτύου μόλις 24,1 GWh ημερησίως. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένδειξη ότι σημαντικό μέρος των πρόσθετων ποσοτήτων που εισέρχονται από την Τουρκία ενδέχεται να παραμείνει στις αγορές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, αντί να κατευθυνθεί μέσω Σερβίας προς την Ουγγαρία.

Παράλληλα, στη διασύνδεση Βουλγαρίας – Ρουμανίας, στο σημείο Negru Voda 1/Kardam, δεσμεύθηκαν 20,9 GWh ημερησίως, δηλαδή το 49,5% της προσφερόμενης δυναμικότητας.

Τα στοιχεία αναδεικνύουν τον κομβικό ρόλο της Βουλγαρίας στη διακίνηση φυσικού αερίου στην περιοχή, αλλά και τη συνεχιζόμενη εμπορική σημασία του TurkStream, παρά τη δρομολογημένη κατάργηση των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η μεγάλη απόσταση από τον ελληνικό διάδρομο

Στον αντίποδα, σαφώς περιορισμένο εμφανίζεται το ενδιαφέρον για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ελλάδα προς τις βορειότερες αγορές μέσω της συγκεκριμένης δημοπρασίας για τη διαδρομή Αμφιτρίτη – Σιδηρόκαστρο.

Από τις 88,8 GWh ημερησίως που προσφέρθηκαν στην Αμφιτρίτη, σημείο εισόδου του LNG της Αλεξανδρούπολης στο ελληνικό σύστημα, δεσμεύθηκαν μόλις 7,3 GWh, ποσοστό 8,2%.

Αντίστοιχα, στη Νέα Μεσημβρία, στο σημείο εξόδου του TAP προς το ελληνικό δίκτυο, δεσμεύθηκαν 5 GWh ημερησίως, έναντι διαθέσιμης δυναμικότητας 24,4 GWh.

Η πρόσθετη δυναμικότητα που δεσμεύθηκε στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα είναι σχεδόν οκταπλάσια εκείνης που δεσμεύθηκε στη συγκεκριμένη διαδρομή από την Αλεξανδρούπολη προς το Σιδηρόκαστρο.

Η σύγκριση δεν αφορά τις συνολικές ροές των δύο διαδρόμων, καθώς πρόκειται για νέες κρατήσεις και όχι για το σύνολο των υφιστάμενων συμβολαίων μεταφοράς. Αποτυπώνει, ωστόσο, τις προτεραιότητες των εμπόρων φυσικού αερίου στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία.

Για την Ελλάδα, τα στοιχεία αναδεικνύουν μια σημαντική πρόκληση. Η δημιουργία εναλλακτικών υποδομών εφοδιασμού, με επίκεντρο το αμερικανικό LNG και τον Κάθετο Διάδρομο, δεν εξασφαλίζει αυτομάτως την εμπορική αξιοποίησή τους, όσο παραμένει διαθέσιμο το ρωσικό αέριο μέσω Τουρκίας.

Το τελικό κόστος προμήθειας, συμπεριλαμβανομένων των χρεώσεων μεταφοράς και επαναεριοποίησης, θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής διαδρομής.

Η αντίστροφη μέτρηση για το ρωσικό αέριο

Οι αυξημένες κρατήσεις στον TurkStream συμπίπτουν με την έναρξη του τελευταίου πλήρους έτους φυσικού αερίου πριν από την προβλεπόμενη κατάργηση των μακροχρόνιων εισαγωγών ρωσικού αερίου μέσω αγωγών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το φθινόπωρο του 2027.

Η επικείμενη απαγόρευση δημιουργεί ένα παράδοξο: όσο η Ευρώπη προετοιμάζεται να εγκαταλείψει οριστικά το ρωσικό φυσικό αέριο, οι εμπορικές εταιρείες εξακολουθούν να δεσμεύουν σημαντική δυναμικότητα στον τελευταίο μεγάλο ενεργό διάδρομο μεταφοράς του προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Για τον ελληνικό Κάθετο Διάδρομο, η ουσιαστική δοκιμασία αναμένεται μετά την αποχώρηση του ρωσικού αερίου. Τότε θα φανεί κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να καλύψει ανταγωνιστικά μέρος του κενού που θα δημιουργηθεί στις αγορές της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Μέχρι τότε, ο TurkStream παραμένει ένας ισχυρός ανταγωνιστής των ελληνικών υποδομών LNG, με τη Βουλγαρία να βρίσκεται στο επίκεντρο της μάχης για τα μερίδια της περιφερειακής αγοράς φυσικού αερίου.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS

Διαβάστε ακόμη

Άρθρα κατηγορίας