Το γαλλικό μοντέλο συλλογικής αυτοκατανάλωσης ηλιακής ενέργειας (autoconsommation collective – ACC) βρίσκεται αντιμέτωπο με ρυθμιστικές και τεχνικές προκλήσεις, καθώς η ταχεία ανάπτυξη της αποκεντρωμένης φωτοβολταϊκής παραγωγής δοκιμάζει τις αντοχές του ηλεκτρικού δικτύου της χώρας.
Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο πρόσφατης στρογγυλής τράπεζας στο Παρίσι, στο πλαίσιο της έκθεσης «Vivre Ensemble», με τη συμμετοχή φορέων χάραξης πολιτικής, διαχειριστών δικτύου και εκπροσώπων του τομέα στέγασης, οι οποίοι συζήτησαν τις προοπτικές κλιμάκωσης του μοντέλου ACC. Πρόκειται για σύστημα κοινής αξιοποίησης τοπικά παραγόμενης ηλιακής ενέργειας από ομάδες παραγωγών και καταναλωτών εντός συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης.
Το γαλλικό ηλεκτρικό δίκτυο, σχεδιασμένο για κεντρική παραγωγή και μονοκατευθυντική ροή ενέργειας, δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στα αυξανόμενα επίπεδα αποκεντρωμένης παραγωγής. Ο διαχειριστής δικτύου Enedis επισημαίνει ότι πλέον καλείται να διαχειριστεί αιχμές έγχυσης ενέργειας χωρίς αντίστοιχη κατανάλωση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης της ηλεκτροκίνησης και ευρύτερης προσαρμογής της ζήτησης σε ώρες χαμηλού κόστους.
Ο Christophe Gros ανέφερε ότι η σχέση παραγωγής και κατανάλωσης έχει μεταβληθεί σημαντικά, καθώς πλέον η εξισορρόπηση γίνεται σε χρονικά διαστήματα 15 λεπτών. Όπως σημείωσε, το μοντέλο ACC μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο εξομάλυνσης των ανισορροπιών και καλύτερης αξιοποίησης της τοπικής παραγωγής.
Ωστόσο, η επέκταση του μοντέλου αντιμετωπίζει περιορισμούς που σχετίζονται με τη διαθέσιμη γη και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η Alice Timsit ανέφερε ότι δεν είναι εφικτή η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε όλες τις στέγες του Παρισιού λόγω αρχαιολογικών και αρχιτεκτονικών περιορισμών, αν και μόνο ένα μικρό ποσοστό έργων απορρίπτεται για αυτόν τον λόγο.
Για την άρση των περιορισμών αυτών, ο Δήμος Παρισιού έχει ζητήσει από τη γαλλική διεύθυνση ενέργειας και κλίματος DGEC την επέκταση της εμβέλειας εφαρμογής του ACC από το υφιστάμενο όριο των λίγων εκατοντάδων μέτρων σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων, ώστε να συμπεριληφθούν περισσότερα δημοτικά ακίνητα και κοινωνικές κατοικίες.
Η κοινωνική στέγαση αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα για την ανάπτυξη του μοντέλου, με την Emmanuelle Cosse να επισημαίνει ότι πάνω από το 50% των κοινωνικών κατοικιών στη Γαλλία εξακολουθεί να εξαρτάται από ορυκτά καύσιμα. Όπως τόνισε, απαιτούνται παρεμβάσεις σε επίπεδο γειτονιάς και όχι μεμονωμένων κτιρίων, καθώς και ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού που υποστηρίζει τις ενεργειακές μεταβάσεις.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, το ζήτημα της κατανομής της παραγόμενης ενέργειας μεταξύ των συμμετεχόντων στο μοντέλο ACC υποβαθμίστηκε από ορισμένους ομιλητές ως τεχνικό θέμα, παρά τη σημασία που αποδίδεται σε αυτό από τον κλάδο. Το συγκεκριμένο ρυθμιστικό ζήτημα παραμένει έως σήμερα ανοιχτό.
Πηγή: pv-magazine
