Το ενδεχόμενο αξιοποίησης φωτοβολταϊκών πυριτίου σε διαστημικές εφαρμογές εξετάζουν το ολλανδικό ερευνητικό ινστιτούτο TNO, η εταιρεία κατασκευής φωτοβολταϊκών MCPV και η Airbus Netherlands, σε μια συνεργασία που φιλοδοξεί να μειώσει το κόστος και να ενισχύσει την ευρωπαϊκή τεχνολογική αυτονομία στο Διάστημα.
Σήμερα, πολλά διαστημικά ηλιακά πάνελ βασίζονται σε ηλιακά κύτταρα αρσενιούχου γαλλίου (GaAs), τα οποία, παρά τις υψηλές επιδόσεις τους, παραμένουν ακριβά και εξαρτώνται από περιορισμένες αλυσίδες εφοδιασμού. Οι τρεις εταίροι εξετάζουν αν η τεχνολογία φωτοβολταϊκών πυριτίου, η οποία έχει ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητά της στις επίγειες εφαρμογές, μπορεί να αποτελέσει μια πιο οικονομική και ευέλικτη λύση για μελλοντικές διαστημικές αποστολές.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας, η MCPV αναλαμβάνει τον ρόλο του βιομηχανικού εταίρου, συνδέοντας την τεχνολογική ανάπτυξη της TNO με την εξειδίκευση της Airbus Netherlands στην ενσωμάτωση διαστημικών συστημάτων. Οι πρώτες κοινές δράσεις επικεντρώνονται στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας και στην αξιολόγηση επίγειων φωτοβολταϊκών τεχνολογιών που θα μπορούσαν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του διαστημικού περιβάλλοντος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ηλιακά κύτταρα πυριτίου οπίσθιας επαφής (back-contact silicon solar cells), στα οποία η TNO διαθέτει εξειδικευμένη τεχνογνωσία. Η τεχνολογία αυτή επιτρέπει υψηλή ακρίβεια στην κατασκευή και συναρμολόγηση, ενώ οι ερευνητές εξετάζουν ήδη πώς ανταποκρίνεται σε ακραίες συνθήκες, όπως η κοσμική ακτινοβολία, οι έντονες θερμικές μεταβολές και οι μηχανικές καταπονήσεις.
Σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, η αξιοποίηση ώριμων τεχνολογιών φωτοβολταϊκών από τη γήινη αγορά μπορεί να βελτιώσει τόσο την απόδοση όσο και τη σχέση κόστους–αποτελεσματικότητας των μελλοντικών δορυφορικών αποστολών.
Όπως επισημαίνει ο Harald Kerp, ανώτερος υπεύθυνος επιχειρηματικής ανάπτυξης της TNO, τα επίγεια φωτοβολταϊκά έχουν εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια ως προς το κόστος, τη δυνατότητα μαζικής παραγωγής και την ευελιξία σχεδιασμού. Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι κατά πόσο αυτά τα πλεονεκτήματα μπορούν να αξιοποιηθούν και στο απαιτητικό περιβάλλον του Διαστήματος, διατηρώντας ταυτόχρονα τα υψηλά πρότυπα αξιοπιστίας που απαιτούν οι διαστημικές αποστολές.
Πηγή: pv-magazine
