Χωρίς ολοκληρωμένη στρατηγική, χωρίς επαναπροσδιορισμό της σχέσης δάσους και βόσκησης και χωρίς ενίσχυση της εκπαίδευσης και της επιχειρηματικότητας, δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον για την κτηνοτροφία — ιδιαίτερα στην Αττική.
Η αγροτική παραγωγή δεν αποτελεί μόνο οικονομική δραστηριότητα, αλλά θεμέλιο περιβαλλοντικής ισορροπίας, κοινωνικής συνοχής και εθνικής διατροφικής ασφάλειας, Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα, της συζήτησης με θέμα την Αγροτική Παραγωγική Ανασυγκρότηση. που έγινε στο πλαίσιο της 8ης Διεθνούς Έκθεσης Verde.tec, στο MEC Παιανίας Αττικής (27/2–1/3/2026), διοργανώθηκε την 1η Μαρτίου 2026 εκδήλωση.
Στην εκδήλωση, που συντόνισε ο κ. Νίκος Παπαδάκης, Πρόεδρος του Πράσινου Ιδρύματος ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ, συμμετείχαν ως εισηγητές:
ο κ. Σταύρος Αργυρόπουλος, Βιοκαλλιεργητής, με θέμα «Το μέλλον της Βιολογικής Γεωργίας στην Ελλάδα»
η κα Μάγδα Κοντογιάννη, Κτηνοτρόφος και Γραμματέας του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής, με θέμα «Το μέλλον της Κτηνοτροφίας στην Ελλάδα»
ο κ. Κώστας Καλογράνης, Συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος, με θέμα «Ολιστική Πρόταση για την Αγροτική Παραγωγική Ανασυγκρότηση»
Καμπανάκι για την απαγόρευση βόσκησης στα δάση της Αττικής
Κατά την τοποθέτησή της, η κα Μάγδα Κοντογιάννη ανέδειξε ως κρίσιμο ζήτημα το γεγονός ότι στην Αττική δεν επιτρέπεται η βόσκηση στα δάση, καθώς οι βοσκότοποι έχουν ενταχθεί σε καθεστώς μη βοσκούμενων δασικών εκτάσεων.
Όπως επισημάνθηκε, η μετακινούμενη και εκτατική κτηνοτροφία επί δεκαετίες ρύθμιζε φυσικά τη βλάστηση, περιόριζε τη συσσώρευση καύσιμης ύλης, προστάτευε από έντονες πυρκαγιές, ενίσχυε τη γονιμότητα του εδάφους, διατηρούσε τη βιοποικιλότητα.
Η απομάκρυνση των κτηνοτρόφων από τα δασικά οικοσυστήματα, υποστηρίχθηκε, αποδυναμώνει έναν φυσικό μηχανισμό πρόληψης και οικολογικής ισορροπίας.
Η ανάγκη για Συνολική Εθνική Στρατηγική
Η κα Κοντογιάννη τόνισε ότι η ελληνική κτηνοτροφία δεν μπορεί να έχει μέλλον όσο περιορίζεται στη διαχείριση επειγόντων ζητημάτων (επιδοτήσεις, ΕΦΚ, αποζημιώσεις) χωρίς μακροχρόνιο σχεδιασμό.
Απαιτείται Συνολική Στρατηγική Αγροτικής και Κτηνοτροφικής Ανασυγκρότησης, η οποία θα περιλαμβάνει:
Σταθερές Χρήσεις Γης για παραγωγή τροφής ζωικής και φυτικής προέλευσης.
Επαναξιολόγηση του ρόλου της βόσκησης στα δασικά οικοσυστήματα με βάση την αειφορία.
Δημιουργία Αγροτικών Σχολείων Μαθητείας για ουσιαστική επαγγελματική κατάρτιση.
Ενεργοποίηση Γεωργικών Εφαρμογών και αποτελεσματικού δικτύου Γεωργικών Συμβούλων.
Υποστήριξη της Αγροτικής Επιχειρηματικότητας μέσω Αγροτικών Επιμελητηρίων.
Ενίσχυση των Αγορών Αγροτών και των τοπικών δικτύων διάθεσης προϊόντων.
Προώθηση εθελοντικών συνεργασιών, συνεταιρισμών και συμπράξεων για επίτευξη οικονομιών κλίμακας.
Οικογενειακή και Μετακινούμενη Κτηνοτροφία: Μοντέλο Αειφορίας
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη μετακινούμενη εκτατική κτηνοτροφία οικογενειακής μορφής (150–250 ζώα χωρίς αγροεργάτες), η οποία εξασφαλίζει καλή διαβίωση των ζώων,, προστατεύει το περιβάλλον, διατηρεί την πολιτιστική κληρονομιά, παράγει υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντα.
Τονίστηκε ότι οι αγρότες — γεωργοί, κτηνοτρόφοι, αλιείς και δασοκόμοι — είναι εκ φύσεως και εκ επαγγέλματος φροντιστές της περιβαλλοντικής ισορροπίας.
Το κρίσιμο έλλειμμα κατάρτισης και υποστήριξης
Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράστηκε για το γεγονός ότι μόλις το 0,6% των αρχηγών αγροτικών εκμεταλλεύσεων στην Ελλάδα διαθέτουν αγροτική κατάρτιση, όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ ανέρχεται σε 10%.
Η απουσία Αγροτικών Σχολών Μαθητείας, ουσιαστικής συμβουλευτικής υποστήριξης,, ψηφιακών εργαλείων, θεσμικής εκπροσώπησης της αγροτικής επιχειρηματικότητας υπονομεύει τη βιωσιμότητα του κλάδου.
