Η Κίνα εμφανίζει το χαμηλότερο κόστος παραγωγής πράσινου υδρογόνου μεταξύ τεσσάρων μεγάλων οικονομιών που εξετάζει νέα ανάλυση του Ινστιτούτου Οικονομικών της Ενέργειας του Πανεπιστημίου της Κολωνίας (EWI). Το μέσο κόστος εκτιμάται σε 120 δολάρια/MWh, έναντι 175 δολαρίων/MWh στη Γερμανία, 225 δολαρίων/MWh στις ΗΠΑ και υψηλότερων επιβαρύνσεων στην Ιαπωνία.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η Κίνα θα μπορούσε να καλύψει το σύνολο της εγχώριας ζήτησης υδρογόνου από δική της παραγωγή, χωρίς να χρειάζεται εισαγωγές. Το πλεονέκτημά της αποδίδεται στις ευνοϊκές συνθήκες για την αξιοποίηση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας, στο χαμηλότερο κόστος εγκατάστασης συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ηλεκτρολυτών, αλλά και στις μικρότερες δαπάνες εργασίας και χρηματοδότησης.
Η Γερμανία καταγράφει το δεύτερο χαμηλότερο κόστος, στα 175 δολάρια/MWh, με την κάλυψη των αναγκών της να βασίζεται σε συνδυασμό εγχώριας παραγωγής και εισαγωγών από τη Βόρεια Αφρική και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ΗΠΑ, αν και έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τη ζήτησή τους με εγχώρια παραγωγή, αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος, το οποίο υπολογίζεται σε 225 δολάρια/MWh.
Ακριβότερη η προμήθεια για την Ιαπωνία
Η Ιαπωνία διαθέτει περιορισμένες δυνατότητες εγχώριας παραγωγής πράσινου υδρογόνου και αναμένεται να εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές μέσω θαλάσσιων μεταφορών, καθώς δεν συνδέεται με την ηπειρωτική Ασία μέσω αγωγών. Το κόστος μεταφοράς εκτιμάται ότι προσθέτει περίπου 80 δολάρια/MWh.
Παρά την επιβάρυνση αυτή, οι εισαγωγές από την Κίνα θα μπορούσαν να διαμορφώσουν το συνολικό κόστος προμήθειας στην Ιαπωνία σε περίπου 190 δολάρια/MWh, χαμηλότερα από το κόστος της εγχώριας παραγωγής. Χωρίς κινεζικές προμήθειες, το κόστος εισαγωγής θα ξεπερνούσε τα 300 δολάρια/MWh, σύμφωνα με την ανάλυση.
Για τη Γερμανία, το EWI επισημαίνει ότι η εξάρτηση από εισαγωγές ενδέχεται να δημιουργήσει κινδύνους για την ασφάλεια του εφοδιασμού, αναδεικνύοντας τη σημασία της διαφοροποίησης των πηγών προμήθειας.
Η μελέτη βασίζεται στο εργαλείο Global PtX Cost Tool, το οποίο υπολογίζει τις δυνατότητες παραγωγής και μεταφοράς πράσινου υδρογόνου σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς και το κόστος των σχετικών τεχνολογιών. Η επικαιροποιημένη έκδοση του 2026 περιλαμβάνει αναθεωρημένες παραδοχές για το κόστος επενδύσεων και χρηματοδότησης, λεπτομερέστερα γεωγραφικά δεδομένα και συντελεστή εποχικότητας, που αποτυπώνει τις διακυμάνσεις της παραγωγής μέσα στο έτος.
Το εργαλείο διατίθεται δωρεάν από το EWI και επιτρέπει συγκρίσεις σεναρίων κόστους έως το 2050.
Πηγή: pv-magazine
