Στην απόρριψη του φακέλου Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του FSRU «ΑΡΓΩ» της Mediterranean Gas στον Βόλο προχώρησε ο γενικός διευθυντής Περιβαλλοντικής Πολιτικής του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωνσταντίνος Δημόπουλος με επιχείρημα ότι «οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου είναι εξαιρετικά σημαντικές ακόμη και μετά την πρόβλεψη ειδικών όρων και περιορισμών, καθώς και μετά την αντιστάθμισή τους».
Στην απόφαση, εναντίον της οποίας η εταιρεία μπορεί να προσφύγει σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, ο γενικός διευθυντής Περιβαλλοντικής Πολιτικής του ΥΠΕΝ επικαλείται σειρά αρνητικών γνωμοδοτήσεων εναντίον του έργου και επισημαίνει:
«Οι αντιρρήσεις για το προτεινόμενο έργο που διατυπώνονται στις γνωμοδοτήσεις που προαναφέρθηκαν και στις απόψεις του κοινού εγείρουν μείζονα περιβαλλοντικά ζητήματα τα οποία καθιστούν αδύνατη την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου. Επίσης, από πλευράς του φορέα του έργου, δεν έχει υποβληθεί συνολικό απαντητικό υπόμνημα, που να επιλύει τα εν λόγω ζητήματα».
Στην απόφαση αναφέρεται ότι αρνητικές γνωμοδοτήσεις έχουν εκδώσει το Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας και η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής (ΠΕΧΩΠ) Π.Ε. Μαγνησίας & Σποράδων.
Επιπρόσθετα, στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο (ΗΠΜ) έχουν αναρτήσει, στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης, αρνητικές απόψεις φορείς και πολίτες, που αναφέρονται κυρίως σε ζητήματα ακαταλληλότητας της χωροθέτησης (εγγύτητα σε οικισμούς, ασυμβατότητα χρήσεων γης, κίνδυνοι Seveso και σεισμικότητα) και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης του κλειστού Παγασητικού (θαλάσσιο οικοσύστημα, ατμοσφαιρική ρύπανση, αλιεία/τουρισμός).
Ακόμη η Επιτροπή Σχεδιασμού & Ανάπτυξης Λιμένων (ΕΣΑΛ) «διατηρεί τις επιφυλάξεις της σε σχέση με τη χωροθέτηση του έργου εντός του Παγασητικού κόλπου και κοντά σε κατοικημένες περιοχές, σύμφωνα με τις απόψεις του Κεντρικού Λιμεναρχείου Βόλου, καθώς και τοπικών φορέων, όπου εκφράζεται προβληματισμός σχετικά με τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του θαλάσσιου χώρου, τον περιορισμό της αλιείας στην περιοχή, την επισκεψιμότητα των παραθεριστών τους καλοκαιρινούς μήνες (θαλάσσιες δραστηριότητες αναψυχής) και την επιβάρυνση του Παγασητικού κόλπου με τη δραστηριοποίηση τουλάχιστον 50 δεξαμενόπλοιων».
Από την πλευρά της η Διεύθυνση Υδάτων Θεσσαλίας διατυπώνει «την επιφύλαξή της για τη χωροθέτηση της μελετώμενης δραστηριότητας εντός του παράκτιου Υδατικού Συστήματος (ΥΣ) «Παγασητικός Κόλπος», το οποίο, σε σύγκριση με άλλα παράκτια ΥΣ, τα οποία έχουν μέτωπο στην ανοιχτή θάλασσα, είναι “κλειστό” παράκτιο ΥΣ, με πλήθος προστατευόμενων ακτών κολύμβησης. Ειδικά δε, όταν με την προτεινόμενη χωροθέτηση του FSRU, προστατευόμενες ακτές κολύμβησης βρίσκονται εντός των ζωνών κινδύνων-επιπτώσεων σεναρίων ατυχημάτων SEVESO III, ελλείψει οδηγιών, κατευθύνσεων, αλλά και στοιχείων τεκμηρίωσης, δεδομένου ότι δεν εξετάζονται στη ΜΠΕ εναλλακτικές λύσεις χωροθέτησης».
Δήλωση Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ
Σε δήλωσή του ο βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος αναφέρει:
«Η απόρριψη της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το έργο του LNG στον Παγασητικό αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη για τον Βόλο και τη Μαγνησία.
Είναι μια σημαντική δικαίωση των αγωνιών της τοπικής κοινωνίας και η επιβεβαίωση ότι όταν μια τοπική κοινωνία εκφράζει τεκμηριωμένα τις ανησυχίες της, όταν οι τοπικοί φορείς, τα κινήματα πολιτών και το πολιτικό προσωπικό του τόπου δρουν με κοινό στόχο, η φωνή της μπορεί να ακουστεί.
Από την πρώτη στιγμή επέλεξα να μεταφέρω αυτή την αγωνία στη Βουλή, με συνεχείς κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, 3 γραπτές ερωτήσεις και 5 επίκαιρες ερωτήσεις σε 4 Υπουργούς Περιβάλλοντος & Ενέργειας, γιατί πίστευα ότι η φωνή της τοπικής κοινωνίας έπρεπε να ακούγεται διαρκώς στο Κοινοβούλιο.
Να ζητούνται διαφάνεια και ξεκάθαρες απαντήσεις κάθε φορά που η κυβέρνηση επέλεγε την αναβολή και την αβεβαιότητα και να μην επιτραπεί σε κανέναν να αντιμετωπίσει το ζήτημα ως μια υπόθεση που με τον χρόνο θα ξεχαστεί.
Σε αυτή τη διαδρομή καταγράφηκαν οι αντιδράσεις, η συνέπεια και η επιμονή πολλών. Καταγράφηκαν όμως και οι σιωπές. Και οι πολίτες γνωρίζουν ποιοι πήραν ξεκάθαρη θέση απέναντι στο LNG, όταν χρειαζόταν, και ποιοι προτίμησαν να σιωπήσουν ή να παρακολουθούν τις εξελίξεις από απόσταση.
Το αιτιολογικό της απόφασης αποδεικνύει ότι οι ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας δεν ήταν τελικά ούτε υπερβολικές ούτε αβάσιμες, ούτε, όπως κάποιοι χαρακτήριζαν, «γραφικές», αλλά αφορούσαν πραγματικά και τεκμηριωμένα περιβαλλοντικά ζητήματα, ζητήματα ασφάλειας και χωροθέτησης, τα οποία τελικά η ίδια η Διοίκηση αναγνώρισε ως λόγους απόρριψης του έργου».
