Χρονιά καμπής για την παγκόσμια αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου αναδεικνύεται το 2025, με τα πλωτά τερματικά αποθήκευσης και επαναεριοποίησης (FSRU) να φτάνουν σε ιστορικά υψηλά τη χρονιά που μας πέρασε. Οι συγκεκριμένες υποδομές λειτούργησαν σχεδόν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο τους ως ευέλικτη και αξιόπιστη λύση ενεργειακής ασφάλειας σε ένα περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών και αγοραίων πιέσεων.
Συγκεκριμένα, οι εισαγωγές LNG μέσω FSRU κατέγραψαν άνοδο της τάξης του 35% σε σχέση με το 2024, φτάνοντας τους 67,1 εκατ. τόνους. Πρόκειται για το τέταρτο συνεχόμενο έτος ισχυρής αύξησης, με τον παγκόσμιο στόλο να εμφανίζει πλέον περιορισμένα περιθώρια περαιτέρω εντατικοποίησης χωρίς την προσθήκη νέων μονάδων.
Η Ελλάδα ως κόμβος LNG στη ΝΑ Ευρώπη
Μέσα σε αυτό το διεθνές σκηνικό, η Ελλάδα ενισχύει σταθερά τη θέση της στον ενεργειακό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η μοναδική πύλη εισόδου LNG με δυνατότητα απευθείας διοχέτευσης προς αγορές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ήταν το τερματικό του ΔΕΣΦΑ στη Ρεβυθούσα.
Η εικόνα αυτή, ωστόσο, αλλάζει αισθητά από τα τέλη Δεκεμβρίου, με την έναρξη εισαγωγών, κυρίως αμερικανικού LNG, μέσω του FSRU Αλεξανδρούπολης, προσθέτοντας μια δεύτερη, κρίσιμη πύλη στο ελληνικό σύστημα.
Την ίδια στιγμή, το αζερικό φυσικό αέριο που φτάνει στη χώρα μέσω του TAP, με σημείο εισόδου την Κομοτηνή, ενισχύει περαιτέρω τη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού. Οι επόμενοι μήνες θεωρούνται καθοριστικοί για την παγίωση της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου, με έμφαση στη δυνατότητα εισαγωγής, αεριοποίησης και διαμετακόμισης LNG προς τις αγορές της ευρύτερης περιοχής.
Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη στρατηγική αναμένεται να διαδραματίσει η ενεργοποίηση του λεγόμενου «Κάθετου Διαδρόμου», ο οποίος συνδέει την Ελλάδα με την Ουκρανία. Οι τρεις βασικές διαδρομές, Ρεβυθούσα, Αλεξανδρούπολη και το σημείο διασύνδεσης με τον TAP, αναμένεται να διαμορφώσουν μια νέα αρχιτεκτονική ροών φυσικού αερίου στη Νοτιοανατολική και Ανατολική Ευρώπη.
Στο 16% της παγκόσμιας ζήτησης LNG
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συνολικές εισαγωγές LNG το 2025 εκτιμώνται περίπου στους 435 εκατ. τόνους, με τα FSRU να καλύπτουν πλέον το 16% της διεθνούς αγοράς. Παρότι το ποσοστό αυτό δεν αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω το 2026, η σημασία των πλωτών τερματικών παραμένει κρίσιμη, ειδικά για χώρες που αναζητούν γρήγορες και ευέλικτες λύσεις χωρίς μακροχρόνιες δεσμεύσεις.
Η Ευρώπη αποτέλεσε βασικό μοχλό της ανόδου, διατηρώντας υψηλή δραστηριότητα παρά την απουσία νέων FSRU μέσα στο έτος. Παράλληλα, χώρες όπως η Αίγυπτος και η Τουρκία αξιοποίησαν πλήρως τις υφιστάμενες μονάδες τους, ακολουθώντας την αυξημένη εποχική ζήτηση.
Ιδιαίτερα έντονη ήταν η εικόνα στο τέταρτο τρίμηνο του 2025, όταν διακινήθηκαν περίπου 19 εκατ. τόνοι LNG και σχεδόν 300 φορτία, επίπεδα αυξημένα κατά πάνω από 40% σε ετήσια βάση.
To στοίχημα του 2026
Παρά τη δυναμική, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι τα FSRU δεν επαρκούν από μόνα τους για να απορροφήσουν την υπερπροσφορά LNG που αναμένεται την επόμενη δεκαετία. Ακόμη και με αύξηση της μέσης αξιοποίησης κατά 25%, θα απαιτηθούν περίπου 20 νέες πλωτές μονάδες για τη διαχείριση επιπλέον 30-35 εκατ. τόνων LNG, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περιορισμένο μέρος της νέας παραγωγής διεθνώς.
Για το 2026, η εικόνα παραμένει ισχυρή με τα FSRU να συνεχίζουν να προσφέρουν ταχύτητα ανάπτυξης, χαμηλότερο αρχικό κόστος και αυξημένη ευελιξία σε σχέση με τα χερσαία terminals. Ωστόσο, οι μεγάλοι χρόνοι απόφασης έως τη λειτουργία, που φτάνουν τους 27-30 μήνες, σε συνδυασμό με τις αυξημένες χρηματοδοτικές απαιτήσεις, φρενάρουν τη ραγδαία επέκταση της αγοράς.
