Η εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την τεχνολογία της Κίνας ως προς την επίτευξη των στόχων της ΕΕ ως το 2030 για καθαρή ενέργεια αποτέλεσε το θέμα συζήτησης στο πάνελ με τίτλο «Αντίπαλος ή συνεργάτης; Πλοήγηση στη δυναμική ΕΕ-Κίνας στον παγκόσμιο αγώνα δρόμου καθαρής τεχνολογίας» που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της πρώτης ημέρας των εργασιών του Energy Transition Summit: East Med & Southeast Europe, που πραγματοποιείται από τους Financial Times στις 13-14 Μαΐου στην Αθήνα.
Ο Αμίτ Μπάντο (Amit Bando), οικονομολόγος και ανώτερος σύμβουλος του υπουργείο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ανέφερε ότι τα τελευταία 20 χρόνια υπήρξε τεράστια αύξηση στην ισχύ της Κίνας με 90% κυριαρχία στα ηλιακά πάνελ, τις μπαταρίες κλπ, από την άλλη η Ευρώπη είναι πολύ καλή στην εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας. Παράλληλα, εξήγησε ο κ. Μπάντο «η Ευρώπη έχει πολύ μεγάλες φιλοδοξίες που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή και με την κοινωνική και οικονομική ευημερία των πολιτών της». Η Κίνα κατάφερε να καταλήξει «πολύ πιο αποφασιστικά και γρήγορα από την οικονομία της αγοράς στην παραγωγική ισχύ και στην επανεκπαίδευση του προσωπικού της, χρησιμοποιώντας την τεράστια εγχώρια ζήτηση και τη σύνδεση με τις παγκόσμιες αγορές». Ο κ. Μπάντο εξέφρασε τις αμφιβολίες του για το αν η Ευρώπη θα μπορέσει να πετύχει τους στόχους της και μάλιστα με έναν οικονομικά βιώσιμο τρόπο.
Το πρόβλημα της εξάρτησης είναι στην ουσία «πρόβλημα ανταγωνιστικότητας» ανέφερε ο Ρούβεν Στούμπε (Rouven Stubbe) Σύμβουλος Ενεργειακής και Κλιματικής Πολιτικής, Helmholtz-Zentrum Berlin. Ταυτόχρονα τόνισε ότι άλλες πολιτικές μπορούν να μειώσουν το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως γίνεται στην Ισπανία, που οι τιμές της ήταν 32% κάτω από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ κατάφεραν να αυξήσουν το ποσοστό των ΑΠΕ και μείωσαν την έκθεσή τους σε αυτό το ευάλωτο περιβάλλον. Αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη, τόνισε ο κ. Στούμπε είναι πολιτικές που στηρίζουν νέες επενδύσεις.
Η εξάρτηση της Ευρώπης από την Κίνα πάει πέρα από τους κλιματικούς στόχους , τόνισε ο Καρίμ Νταχού (Karim Dahou) αναπληρωτής διευθυντής, Διεύθυνση Παγκόσμιων Σχέσεων και Συνεργασίας του ΟΟΣΑ, «έχει να κάνει με την ενεργειακή ασφάλεια και τη βιωσιμότητα τα βιομηχανίας». Είναι λογικό για την Ευρώπη να θέλει να αυξήσει το μερίδιο των ΑΠΕ στο ενεργειακό της μείγμα, σχολίασε, ενώ υπογράμμισε, ότι «η παγκόσμια ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια αυξάνεται περισσότερο από την παγκόσμια ζήτηση για ενέργεια εν γένει». Τέλος ο κ. Νταχού μίλησε για τη σημασία των κρατικών επιδοτήσεων στον τομέα της ηλιακής ενέργειας και το χαμηλό πληθωρισμό της Κίνας, γεγονός που είναι «πολύ δύσκολο να το ανταγωνισθεί κανείς».
«Εκτός από οικονομικός είναι και γεωπολιτικός ανταγωνισμός», υποστήριξε ο Πλάμεν Τόντσεφ (Plamen Tonchev) Υπότροφος Ευρωπαϊκής Πολιτικής για την Κίνα / Ειδικός Κίνας - Ευρώπης, Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων. Η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει τη συμμετοχή των τοπικών παραγόντων σε οποιαδήποτε κινεζική επένδυση στην Ευρώπη και να εισάγει νομικές δικλίδες ασφαλείας, ανέφερε. Ταυτόχρονα, οι Κινέζοι θα πρέπει να μεταφέρουν την τεχνολογία τους στους ευρωπαίους εταίρους τους, γιατί αυτό συμβαίνει τόσα χρόνια με τους ευρωπαίους επενδυτές στην κινεζική αγορά, πρόσθεσε. Σύμφωνα με τον κ. Τόντσεφ σχετικά με την παρουσία της Κίνας στη ΝΑ Ευρώπη, πιστεύει ότι θα χωριστούν οι χώρες σε δυο ομάδες: τα πέντε κράτη μέλη της ΕΕ (Σλοβενία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα) , όπως και οι προς ένταξη χώρες (Αλβανία, Μαυροβούνιο, Β. Μακεδονία) θα είναι πιο προσεκτικές και θα σεβαστούν τις ευρωπαϊκές αρχές, όμως η Σερβία και η Βοσνία δε θα ζητήσουν από την Κίνα να συμμορφωθεί, κατέληξε.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
