Να περάσουν με όσο το δυνατόν λιγότερα πλήγματα από το ναρκοπέδιο των Στενών του Ορμούζ καλούνται οι επιχειρήσεις, με κορυφαίες βιομηχανίες της Βόρειας Ελλάδας να αναπροσαρμόζουν τάχιστα τους σχεδιασμούς τους, ελπίζοντας στο διαχειρίσιμο σενάριο, ήτοι εκεχειρία ως το τέλος του μήνα, προετοιμαζόμενες βέβαια εντατικά και για το χειρότερο, δηλαδή παράταση των συγκρούσεων ως το Μάιο και βλέπουμε…
Το αποτύπωμα του πολέμου κάθε μέρα που περνά βαθαίνει όλο και περισσότερο, με επιχειρήσεις που εδρεύουν στη μεγαλύτερη Βιομηχανική Περιοχή της χώρας, τη Σίνδο, να βγάζουν χαρτί, μολύβι και κομπιουτεράκια έχοντας, μετά από τόσες διαδοχικές κρίσεις, εμπειρία στο… μάνατζμεντ της αβεβαιότητας.
Αυτό που τινάζει στον αέρα τους προϋπολογισμούς που είχαν εκπονηθεί σε καιρούς ειρήνης, αφορά πρωτίστως τις πτήσεις στη στρατόσφαιρα των τιμών του πετρελαίου, πάνω από τα 110 δολάρια το βαρέλι και δευτερευόντως την αύξηση του φυσικού αερίου (από τα 30 ευρώ τη μεγαβατώρα σε 60).
Εφόσον ο πόλεμος τραβήξει επί μακρόν μπαίνουν στο τραπέζι, μεταξύ άλλων, τακτικές ελέγχου του επιχειρηματικού ρίσκου. Αφορούν μεταξύ άλλων, αναστολή επενδυτικών πλάνων, διάχυση των αυξήσεων στα προϊόντα, λόγω ανόδου μεταφορικού και ενεργειακού κόστους, στις τιμές λιανικής (αυτό που πληρώνει ο καταναλωτής), στροφή σε νέες αγορές, για όσες επιχειρήσεις εξάγουν, για αντιστάθμιση κινδύνου. Σε κάθε περίπτωση, κρίνονται απαραίτητες αμυντικές κινήσεις για μετριασμό των απωλειών στους ισολογισμούς των επιχειρήσεων.
Πυκνώνουν τα σύννεφα αλλά αντέχουν οι εξαγωγές
Υπό αυτό το πρίσμα, η πολεμική τανάλια αρχίζει να πιέζει με ολοένα και αυξανόμενη ένταση και τις εξαγωγές, χωρίς για την ώρα να ηχούν… ηχηροί συναγερμοί, με την ανησυχία ωστόσο να φουντώνει.
Η αύξηση του ενεργειακού κόστους, των ναύλων και των κοντέινερς επηρεάζουν σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων – ιδιαίτερα όσων κατευθύνονται στην αγορά της Ασίας αλλά αυτό που «φοβίζει» περισσότερο είναι μία γενικευμένη πτώση της ζήτησης για ελληνικά προϊόντα από τις αγορές – αιμοδότες των εξαγωγών (Ιταλία, Γερμανία, Κύπρος, Βουλγαρία και ΗΠΑ) εξαιτίας των οικονομικών απόνερων του πολέμου, ιδιαίτερα αν αυτός παραταθεί επί μακρόν.
Αυτή τη στιγμή, παρατηρείται μία επιβάρυνση της τάξεως του περίπου 10% στο μεταφορικό κόστος, καθώς πέρα από την αύξηση του χρόνου μεταφοράς εμπορευμάτων, με τα Στενά του Ορμούζ «νεκρή ζώνη», τον ανήφορο παίρνει και το ενεργειακό κόστος. Δεν είναι τυχαίο πως αρχίζουν να καταγράφονται ελλείψεις σε πλαστικά συσκευασίας, δεδομένου ότι παράγονται από υποκατάστατα του πετρελαίου.
Οι πρώτες ανατιμήσεις
Με το επιχειρείν λοιπόν να στρέφει το βλέμμα σε Λευκό Οίκο, Τεχεράνη και Τελ Αβίβ για όσο το δυνατόν ευκρινέστερα σημάδια αποκλιμάκωσης στο πεδίο των μαχών, γενικευμένα φαινόμενα ανατιμήσεων έχουν ήδη ξεκινήσει να κινούνται… απειλητικά, πλήττοντας ζωτικά κύτταρα του παραγωγικού ιστού.
Ήδη προμηθευτικές επιχειρήσεις έστειλαν «πολεμικούς» τιμοκαταλόγους στους πελάτες τους με αυξήσεις 20% - 30% (αντανακλώντας τις πρώτες ανοδικές πιέσεις στο μεταφορικό και ενεργειακό κόστος), επικαλούμενες την διαταραχή στην εφοδιαστική αλυσίδα που τίναξε στον αέρα κάθε προπολεμικό προγραμματισμό. Κοινή είναι η παραδοχή πως δε θα αποφευχθεί μια διάχυση των πληθωριστικών πιέσεων στους περισσότερους κλάδους της οικονομίας, αν δεν λήξει η σύγκρουση.
Ο ενεργειακός εφιάλτης
Τον μεγαλύτερο προβληματισμό και αγωνία γεννούν οι αυξήσεις στο φυσικό αέριο που θα περάσουν από τον Μάιο στους λογαριασμούς ρεύματος, με τις βιομηχανίες στη Βόρεια Ελλάδα ήδη πριν από τον πόλεμο να πληρώνουν την μεγαβατώρα σε διπλάσια τιμή (ακόμα και 100-120 ευρώ) από τους ανταγωνιστές τους σε γειτονικές χώρες, με την σύγκρουση στη Μέση Ανατολή… κερασάκι σε μία πολύ πικρή τούρτα.
Καθίσταται σαφές πως η άνοδος στο ενεργειακό κόστος απογειώνει το κόστος παραγωγής (θα φανεί ο ακριβής αντίκτυπος στην πορεία) και αυτό με τη σειρά του θέμα χρόνου είναι να μεταφραστεί σε αυξημένες τελικές τιμές για τους καταναλωτές ενώ αν βάλουμε στην εξίσωση και τον ανήφορο στο μεταφορικό κόστος λόγω πολέμου στο Ιράν το κοκτέιλ… αναφλέγεται όπως και οι τιμές βενζίνης, πετρελαίου.
Αξίζει να σημειωθεί πως με το Πάσχα να κοντοζυγώνει, το «περίφημο» σχέδιο στήριξης της βιομηχανίας απέναντι στο αυξανόμενο ενεργειακό κόστος ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί (παρά τις κατά καιρούς διαρροές πως είναι θέμα χρόνου η εξαγγελία του), με το επιχειρείν να «σουβλίζεται» καθημερινά στο τσιγκέλι των ενεργειακών ανατιμήσεων…
