Κρίσιμη για τις αγορές ενέργειας χαρακτηρίζει η Citigroup αυτήν την εβδομάδα καθώς η εκεχειρία ΗΠΑ/Ισραήλ-Ιράν λήγει. Σε νέα της ανάλυση υπολογίζει τις συνολικές απώλειες αποθεμάτων αργού πετρελαίου και προϊόντων σε περίπτωση που υπάρξει συμφωνία ή παράταση της εκεχειρίας και πώς θα διαμορφωθούν οι πορείες των αποθεμάτων και των τιμών του Brent εάν καθυστερήσει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ για άλλους 1-2 μήνες.
Πιο αναλυτικά, εάν υπάρξει αυτή την εβδομάδα συμφωνία ή παράταση της κατάπαυσης του πυρός και οι ροές και η παραγωγή από τα Στενά του Ορμούζ επανέλθουν σταδιακά μέχρι τον Μάιο, φτάνοντας στα επίπεδα πριν από τη διακοπή μέχρι τα τέλη Ιουνίου, η Citi εκτιμά ότι τα παγκόσμια αποθέματα αργού πετρελαίου και προϊόντων θα έχουν μειωθεί κατά περίπου 900 εκατ. βαρέλια. Αυτό περιλαμβάνει περίπου 500 εκατ. αντλήσεων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και επιπλέον 400 εκατ. αναμενόμενων απωλειών που σχετίζονται με καθυστερήσεις, υλικοτεχνικούς περιορισμούς και ζημιές που σχετίζονται με συγκρούσεις. Εντωμεταξύ, τα αποθέματα να συνεχίσουν επίσης να μειώνονται για τους επόμενους 1-2 μήνες, ακόμη και αν η διαταραχή επιλυθεί αυτήν την εβδομάδα.
Αυτό, όπως τονίζει η Citi, θα μειώσει τα αποθέματα στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 8 ετών μέχρι τα τέλη Ιουνίου, ένα επίπεδο που συνάδει με τιμές του Brent της τάξης των 95 δολ. στο β’ τρίμηνο, των 80 δολ. στο γ’ τρίμηνο και των 75 δολ. το βαρέλι στο δ’ τρίμηνο του 2026.
Η ανασύσταση των αποθεμάτων θα στηρίξει τις τιμές του αργού πετρελαίου σε υψηλά επίπεδα τα επόμενα χρόνια. Από τα 900 εκατομμύρια «κλειδωμένες» απώλειες, τα περίπου 400 εκατομμύρια στρατηγικά αποθέματα θα χρειαστεί κάποια μέρα να ανασυσταθούν και πολλές χώρες μπορεί να επιθυμούν να δημιουργήσουν νέα αποθέματα, ιδίως αργού πετρελαίου καθώς και αποθέματα ντίζελ και αεροπορικών καυσίμων. Αυτό θα ισχύει ιδιαίτερα εάν η εκεχειρία φαίνεται εύθραυστη.
Συνολικά, η ανασύσταση των απωλειών πιθανότατα θα διαρκέσει περισσότερο από δύο χρόνια, υποθέτοντας μια γρήγορη επιστροφή σε μια πλεονασματική αγορά 1 εκατ. βαρελιών/ημέρα μετά τη σύγκρουση (σημειώνοντας ότι η παγκόσμια ζήτηση και προσφορά πετρελαίου τα τελευταία χρόνια τείνουν να αυξάνονται περίπου στο 1 εκατ. βαρέλια/ημέρα), εκτιμ,α η Citi.
Εάν ωστόσο οι ροές στα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν διαταραγμένες για έναν επιπλέον μήνα στα περίπου τρέχοντα επίπεδα —με τις εκτροπές του Bab al Mandeb και της Fujairah να συνεχίζονται— οι συνολικές απώλειες θα μπορούσαν να ανέλθουν σε περίπου 1,3 δισεκατομμύρια βαρέλια, όπως εκτιμά η Citi. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, οι τιμές του Brent πιθανότατα θα πλησιάσουν τα 110/90/80 δολάρια toβαρέλι β’/γ’ και δ’ τρίμηνο, αντίστοιχα.
Η παράταση των διαταραχών στα Στενά ή σε άλλες ενεργειακές υποδομές για δύο ακόμη μήνες (περίπου 8-9 εβδομάδες από σήμερα) θα συνεπαγόταν απώλειες περίπου 1,7 δισεκατομμυρίων βαρελιών, ωθώντας τα παγκόσμια αποθέματα αργού πετρελαίου και προϊόντων στα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί στην ιστορία (με βάση δεδομένα 25 ετών), με τις τιμές του Brent να εκτοξεύονται στα 130 δολ. το βαρέλια στο β’ και το γ’ τρίμηνο και στα 100 δολ. στο δ’ τρίμηνο, όπως επισημαίνει η Citi.
Το βασικό σενάριο της Citi, έστω και οριακά, είναι πως θα υπάρξει κάποια συμφωνία για το τέλος του πολέμου ή την παράταση της εκεχειρίας η οποία ενδεχομένως να εξελιχθεί σε μια ευρύτερη συμφωνία. Ωστόσο, όπως τονίζει «παραμένουμε προετοιμασμένοι να στραφούμε προς ένα πιο παρατεταμένο σενάριο αναταραχής σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν αυτή την εβδομάδα», ενώ προσθέτει πως κάθε μέρα που περνάει «καίγονται» κυριολεκτικά περίπου 13 εκατ. βαρέλια αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου την ημέρα. Πάντως, όπως αναφέρει, πρέπει να ληφθεί υπόψη πως πέρα από τις κοινές ανησυχίες σχετικά με την κλιμάκωση, ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ιράν φαίνονται πραγματικά απεγνωσμένοι να καταλήξουν σε συμφωνία προς το παρόν. Και οι δύο πλευρές φαίνονται πρόθυμες να εμπλακούν, αλλά σε μεγάλο βαθμό με τους δικούς τους όρους.
Οι απαιτήσεις του Ιράν σχετικά με τον έλεγχο της ροής στα Στενά του Ορμούζ και τις αποζημιώσεις θα μπορούσαν πιθανώς να αντιμετωπιστούν μέσω ενός ταμείου ανοικοδόμησης στη Μέση Ανατολή - ενδεχομένως της τάξης των 100-200 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως εκτιμά η Citi. Κατανεμημένο σε μια δεκαετία, αυτό θα ισοδυναμούσε με περίπου 1-2% της εκτιμώμενης ετήσιας αξίας περίπου 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων των ροών στα Στενά του Ορμούζ. Τα κεφάλαια θα μπορούσαν να κατανεμηθούν μεταξύ του Ιράν, των ΗΑΕ, της Σαουδικής Αραβίας, του Μπαχρέιν, του Κατάρ και άλλων, συνδεδεμένα άμεσα με τους όγκους που διέρχονται από τα Στενά. Αυτή η δομή θα διατηρούσε κίνητρα για μεγιστοποίηση της απόδοσης, με τις συνεισφορές να βαρύνουν τους τελικούς πελάτες. Το Ιράν ούτε θα ελέγχει ούτε τα Στενά ούτε θα έχει μονομερή πρόσβαση στα κεφάλαια σε αυτό το σενάριο. Παράλληλα με αυτά τα κεφάλαια, το ιρανικό καθεστώς θα εξάγει επίσης πετρέλαιο με μειωμένες κυρώσεις ή χωρίς κυρώσεις, σε υψηλές τιμές.
