Παρά το γεγονός ότι η Κίνα κατασκευάζει περισσότερα μεγάλης κλίμακας αιολικά και φωτοβολταϊκά έργα από όλον τον υπόλοιπο κόσμο μαζί, η αξιοποίηση της νέας ανανεώσιμης ισχύος εξακολουθεί να περιορίζεται από τις ελλιπείς υποδομές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τη σημαντική συμμετοχή του άνθρακα στο ενεργειακό μείγμα. Αυτό επισημαίνει νέα έκθεση του Global Energy Monitor (GEM), η οποία δημοσιεύθηκε την Τρίτη.
Σύμφωνα με την έκθεση, μόλις το 20% της ηλεκτρικής ενέργειας που μεταφέρεται μέσω του κινεζικού δικτύου γραμμών υπερυψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος (UHVDC) προέρχεται από αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, ποσοστό που παραμένει σχεδόν αμετάβλητο από το 2021. Αντίθετα, το 42% της μεταφερόμενης ενέργειας εξακολουθεί να παράγεται από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα.
Η στρατηγική των λεγόμενων «ενεργειακών μεγαβάσεων» της Κίνας βασίζεται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στις αραιοκατοικημένες βόρειες και βορειοδυτικές περιοχές της χώρας και στη μεταφορά της προς τα μεγάλα αστικά και βιομηχανικά κέντρα της ανατολικής ακτής μέσω δικτύων UHVDC.
Ωστόσο, η έκθεση εκτιμά ότι έως το 2030 περίπου 315 GW νέας δυναμικότητας από αυτές τις εγκαταστάσεις θα χρειαστούν νέες γραμμές μεταφοράς, γεγονός που προϋποθέτει την κατασκευή 27 νέων διασυνδέσεων UHVDC. Στο ισχύον πενταετές σχέδιο για την περίοδο 2026-2030, η Κίνα προβλέπει την ανάπτυξη μόλις 10 τέτοιων γραμμών.
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η σύνθεση των υπό σχεδιασμό έργων. Οι 11 προτεινόμενες γραμμές μεταφοράς που θα εξυπηρετούν τις ενεργειακές μεγαβάσεις συνδυάζουν 129 GW αιολικής και ηλιακής ισχύος με 40 GW ισχύος από μονάδες άνθρακα. Ως αποτέλεσμα, το προβλεπόμενο ενεργειακό μείγμα των νέων διασυνδέσεων κατανέμεται σχεδόν ισόποσα μεταξύ ανανεώσιμων πηγών και άνθρακα.
Η Aiqun Yu, ανώτερη στρατηγική αναλύτρια για την Ανατολική Ασία στο GEM και συγγραφέας της έκθεσης, σημειώνει ότι η εκτεταμένη χρήση άνθρακα δύσκολα συνάδει με τη θέση της κινεζικής πολιτικής ηγεσίας ότι το συγκεκριμένο καύσιμο έχει πλέον μόνο επικουρικό ρόλο στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας. Όπως υποστηρίζει, η εξισορρόπηση της διαλείπουσας παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας και όχι με την προσθήκη νέας ανθρακικής ισχύος.
Ως θετικό παράδειγμα αναφέρεται η σχεδιαζόμενη γραμμή UHVDC που θα συνδέει την περιοχή Κουμπούτσι της Εσωτερικής Μογγολίας με τη Σαγκάη. Στο συγκεκριμένο έργο, οι ανανεώσιμες πηγές προβλέπεται να καλύπτουν περισσότερο από το 60% της μεταφερόμενης ενέργειας, με την υποστήριξη συστημάτων αποθήκευσης συνολικής χωρητικότητας 9.000 MWh και περιορισμένης ισχύος άνθρακα 2,64 GW, έναντι περίπου 4 GW σε αντίστοιχα έργα.
Η έκθεση καταγράφει παράλληλα το τεράστιο μέγεθος της κινεζικής ανανεώσιμης ανάπτυξης. Μέχρι τον Ιούνιο του 2026, η χώρα διέθετε 664 GW φωτοβολταϊκών έργων υπό σχεδιασμό ή κατασκευή, που αντιστοιχούν στο ένα τρίτο της παγκόσμιας δυναμικότητας. Αντίστοιχα, τα προτεινόμενα αιολικά έργα ανέρχονται σε 698 GW, δηλαδή περίπου στο ένα τέταρτο του παγκόσμιου συνόλου. Οι αριθμοί αυτοί επιβεβαιώνουν την ηγετική θέση της Κίνας στην ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αναδεικνύουν όμως ταυτόχρονα και τις προκλήσεις που εξακολουθούν να συνοδεύουν τη μετάβαση σε ένα πραγματικά χαμηλών εκπομπών ενεργειακό σύστημα.
Πηγή: Reuters
