Περισσότερα από 35 GW ανανεώσιμης ισχύος στην Ινδία κινδυνεύουν το 2027 με περιορισμούς απορρόφησης από το δίκτυο λόγω ελλείψεων στις υποδομές μεταφοράς, σύμφωνα με τη Crisil Ratings. Η ταχεία ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών αυξάνει την πίεση στο σύστημα, δημιουργώντας κινδύνους για τις αποδόσεις των έργων και τη χρηματοοικονομική τους βιωσιμότητα.
Ο παρατεταμένος περιορισμός παραγωγής μπορεί να μειώσει τις αποδόσεις των έργων, επηρεάζοντας δείκτες όπως της κάλυψης εξυπηρέτησης χρέους (DSCR) και την εσωτερική απόδοση κεφαλαίων (IRR). Η στήριξη από τους επενδυτές (sponsors) και τα αποθέματα ρευστότητας θα είναι κρίσιμα για τη διασφάλιση της εξυπηρέτησης του χρέους στα αρχικά στάδια των έργων.
Η αύξηση της ισχύος, κυρίως από φωτοβολταϊκά, ενισχύει την πλεονάζουσα παραγωγή κατά τη διάρκεια της ημέρας, επιδεινώνοντας τους περιορισμούς στη μεταφορά της ενέργειας. Τα έργα που λειτουργούν με προσωρινή πρόσβαση στο δίκτυο (Temporary General Network Access – TGNA) αντιπροσώπευαν το 80% των συνολικών περικοπών παραγωγής μεταξύ Απριλίου και Δεκεμβρίου 2025 και είδαν το 39% της ισχύος τους να περιορίζεται την περίοδο Νοεμβρίου 2025 – Φεβρουαρίου 2026.
Το φαινόμενο είναι εντονότερο στις πολιτείες Ρατζαστάν και Γκουτζαράτ, που μαζί αντιπροσωπεύουν το 45% της ισχύος ΑΠΕ της Ινδίας. Σε αυτές τις περιοχές, 13 έως 14 GW ισχύος υπό TGNA υπέστησαν περιορισμούς έως και 50%, λόγω αναντιστοιχίας μεταξύ παραγωγής και διαθέσιμης μεταφορικής ικανότητας.
Τα έργα με μακροπρόθεσμη πρόσβαση στο δίκτυο (Long-Term GNA – LT GNA) επωφελούνται από αποκλειστικές υποδομές μεταφοράς, πολυετή πρόσβαση και προτεραιότητα στη δέσμευση ισχύος. Αντίθετα, τα έργα TGNA συνήθως δεν διαθέτουν σταθερή σύνδεση και αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο περικοπών.
Η Crisil εκτιμά ότι περίπου 20 GW νέας ισχύος ΑΠΕ θα συνδεθούν στο διακρατικό σύστημα μεταφοράς (ISTS) υπό καθεστώς TGNA το οικονομικό έτος 2027. Σε συνδυασμό με τα 17 GW υφιστάμενης ισχύος TGNA έως τον Φεβρουάριο του 2026, η συνολική ισχύς που εκτίθεται σε κίνδυνο περιορισμού μπορεί να φτάσει τα 35 έως 37 GW.
Υψηλά επίπεδα περικοπών μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά την απόδοση των έργων. Ένας περιορισμός της τάξης του 50% για 12 μήνες θα μπορούσε να μειώσει τον DSCR έως και κατά 10 μονάδες βάσης και την IRR των μετόχων έως και κατά 150 μονάδες βάσης.
Ωστόσο, η Crisil Ratings σημειώνει ότι τρεις παράγοντες μπορούν να περιορίσουν τον βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο στην πιστοληπτική ικανότητα: η έκθεση σε TGNA αφορά κυρίως πρόσφατα έργα με περιορισμένες υποχρεώσεις αποπληρωμής, η στήριξη από τους επενδυτές παραμένει ισχυρή και τα αποθέματα ρευστότητας —όπως οι λογαριασμοί αποθεματικών εξυπηρέτησης χρέους— συμβάλλουν στη διαχείριση των βραχυπρόθεσμων κινδύνων.
