Αφόρητες πιέσεις στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων ασκούν οι υψηλές πτήσεις του ενεργειακού κόστους που υποσκάπτει την παραγωγική ικανότητα της βιομηχανίας και την ευχέρειά της να σταθεί με αξιώσεις στη διεθνή σκακιέρα του ανταγωνισμού.
Σε αυτή την κατεύθυνση καμπανάκι κινδύνου έκρουσε η πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδας (με έδρα τη Θεσσαλονίκη), Λουκία Σαράντη που όπως ανέφερε στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΣΒΕ «η βιομηχανία στην Ελλάδα πληρώνει τριπλάσιο κόστος ενέργειας από τους ανταγωνιστές στην Ευρώπη, το ενεργειακό μας μοντέλο είναι στρεβλό. Έχουμε παλιά δίκτυα και δεν έχει προχωρήσει επαρκώς η αποθήκευση ενέργειας».
Βάσει στοιχείων της ΕΒΙΚΕΝ (Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας) σε ανταγωνιστικές χώρες οι βιομηχανίες μπορούν να εξασφαλίσουν ηλεκτρική ενέργεια στην περιοχή των 50 ευρώ/MWh, ενώ στην Ελλάδα η χονδρεμπορική τιμή μπορεί να κινείται κοντά στα 150 - 200 ευρώ/MWh.
Προβληματισμό και αγωνία γεννούν οι θηριώδεις αυξήσεις στο φυσικό αέριο που θα περνούν σταδιακά στους λογαριασμούς ρεύματος, με τις βιομηχανίες να μην είναι δυνατό να συγκρατήσουν την άνοδο των τιμών που θα μετακυλιστούν σταδιακά στις λιανικές τιμές.
Το φλέγον ζήτημα των πολύ υψηλών τιμών του ρεύματος για τις βιομηχανίες οξύνεται ακόμα περισσότερο στη Βόρεια Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα που έχουν να κάνουν με ελλιπείς υποδομές (λιμάνια, σιδηρόδρομοι), απαρχαιωμένα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα στην εποχή… της οπτικής ίνας (στη μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της χώρας, τη ΒΙΠΕ Σίνδου στη Θεσσαλονίκη πέφτει συχνά το ίντερνετ όταν ο καιρός χαλάει), αδιανόητες καθυστερήσεις όταν οι επιχειρήσεις επιχειρούν να μεταβούν στην πράσινη εποχή υποβάλλοντας συνεχώς αιτήσεις για ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έργων με ΔΕΔΔΗΕ και ΑΔΜΗΕ να ανταποκρίνονται… με το πάσο τους.
Καθίσταται σαφές πως η άνοδος στο ενεργειακό κόστος απογειώνει το κόστος παραγωγής (θα φανεί ο ακριβής αντίκτυπος στην πορεία) και αυτό με τη σειρά του θέμα χρόνου είναι να μεταφραστεί σε αυξημένες τελικές τιμές για τους καταναλωτές ενώ αν βάλουμε στην εξίσωση και τον ανήφορο στο μεταφορικό κόστος λόγω τη απογείωσης του ντίζελ.
Οι άλλοι δρουν, εμείς κοιτάμε…
Το πρόβλημα για την ελληνική βιομηχανία είναι ότι, την ώρα που η εφαρμογή του CISAF (πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ με στόχο να διευκολύνει τα κράτη μέλη να στηρίξουν τη βιομηχανία στην πράσινη μετάβαση) βρίσκεται ακόμη στο επίκεντρο της συζήτησης, ανταγωνιστικές οικονομίες όπως η Βουλγαρία έχουν ήδη λάβει μέτρα.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει το ακανθώδες ζήτημα: Οι χώρες που καταφέρνουν να προσφέρουν στη βιομηχανία ανταγωνιστικό και, κυρίως, προβλέψιμο ενεργειακό κόστος δημιουργούν καλύτερες συνθήκες για επενδύσεις και παραγωγή.
Σε κάθε περίπτωση οι υφιστάμενες επιχειρήσεις μπορούν να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν, όχι όμως να αναπτυχθούν. Μπορούν να μειώσουν την παραγωγή, να περιορίσουν τις επενδύσεις, να αναζητήσουν εξοικονομήσεις ή άλλες λύσεις προκειμένου να παραμείνουν στην αγορά.
Σε αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες η σημασία της αποθήκευσης είναι νευραλγική για το νέο ενεργειακό μοντέλο καθώς οι μπαταρίες και τα υπόλοιπα συστήματα αποθήκευσης επιτρέπουν τη συγκράτηση της πλεονάζουσας ενέργειας και τη διάθεσή της όταν το σύστημα τη χρειάζεται, βελτιώνοντας τη σταθερότητα και περιορίζοντας την ανάγκη χρήσης ακριβών ορυκτών καυσίμων. Σε αυτό το πλαίσιο, ο συνδυασμός ΑΠΕ, αποθήκευσης και ενεργειακής αποδοτικότητας ξεκλειδώνει τη νέα πράσινη ενεργειακή εποχή.
Στη βιομηχανία και τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις οι προκλήσεις είναι τεράστιες. Το υψηλό κόστος εγκατάστασης «πράσινων» τεχνολογιών και η ανάγκη διατήρησης της ανταγωνιστικότητας δημιουργούν πιέσεις. Ωστόσο, η ηλεκτροποίηση της παραγωγής θεωρείται αναπόφευκτη, ιδιαίτερα καθώς αυξάνονται οι ευρωπαϊκές απαιτήσεις για μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος.
Η συζήτηση για το ενεργειακό κόστος, επομένως, ξεπερνά τα όρια ενός ακόμη προβλήματος που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι βιομηχανικές επιχειρήσεις. Το πραγματικό διακύβευμα αφορά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας που χωρίς σοβαρές επενδύσεις (ανάπτυξης και όχι απλώς συντήρησης και επιβίωσης) από μία στιβαρή βιομηχανία δε θα αλλάξει ουσιαστικά…
