Ο κανονισμός αντικαθιστά μέτρα που λήγουν στις 30 Ιουνίου και συμβάλει στην προστασία της χαλυβουργίας της ΕΕ από αρνητικές επιπτώσεις της παγκόσμιας πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας.
Στόχος του νέου κανονισμού είναι να βοηθηθεί περαιτέρω η χαλυβουργία της ΕΕ να αντιμετωπίσει τις αρνητικές επιπτώσεις της παγκόσμιας υπερπαραγωγής μόλις λήξουν τα ισχύοντα μέτρα στις 30 Ιουνίου 2026, τα οποία θεσπίστηκαν το 2018. Το νομοθετικό κείμενο που είχε ήδη συμφωνηθεί επί της αρχής μεταξύ των διαπραγματευτών του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, εγκρίθηκε με 606 ψήφους υπέρ και 16 κατά και 39 αποχές.
Καλύτερη προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής
Ο κανονισμός εισάγει χαμηλότερες ποσοστώσεις, περιορίζοντας τις αδασμολόγητες εισαγωγές σε 18,3 εκατομμύρια τόνους χάλυβα ετησίως και μειώνοντάς τες κατά 47% σε σύγκριση με τις ποσοστώσεις του 2024. Θα εφαρμόζεται επίσης τελωνειακός δασμός 50% (αντί του σημερινού 25%) σε εισαγωγές που υπερβαίνουν την ποσόστωση και στα προϊόντα χάλυβα που δεν καλύπτονται από αυτήν. Η κατάσταση της Ουκρανίας ως υποψήφιας χώρας με ειδικά προβλήματα ασφάλειας, θα λαμβάνεται υπόψη κατά την κατανομή των ποσοστώσεων ανά χώρα.
Βελτιωμένη ιχνηλασιμότητα
Ο κανονισμός ορίζει ότι η προέλευση του χάλυβα καθορίζεται από τον τόπο πρώτης τήξης και χύτευσης, ενισχύοντας την ιχνηλασιμότητα και περιορίζοντας την καταστρατήγηση των κανόνων μέσω της πρακτικής της ελάχιστης μεταποίησης σε τρίτες χώρες. Η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την προέλευση του χάλυβα κατά την κατανομή των ετήσιων ποσοστώσεων.
Δηλώσεις
Η εισηγήτρια Karin Karlsbro (Renew, Σουηδία) δήλωσε: «Η Ευρώπη χρειάζεται μια ισχυρή και ανταγωνιστική χαλυβουργία, βασισμένη στο εμπόριο, την καινοτομία και τον θεμιτό ανταγωνισμό. Η αντιμετώπιση των αρνητικών εμπορικών επιπτώσεων της παγκόσμιας πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας είναι επιτακτικής σημασίας και χαιρετίζω τη μη επέκταση της εξαίρεσης για τις ρωσικές χαλύβδινες πλάκες. Ταυτόχρονα, η Ουκρανία δεν πρέπει να τιμωρηθεί από τα μέτρα της ΕΕ, ενόσο η χαλυβουργία της βρίσκεται υπό άμεση ρωσική επίθεση. Η Ουκρανία δεν είναι η πηγή της παγκόσμιας πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως στρατηγικό εταίρο και μελλοντικό μέλος της ΕΕ, ενώ και η ΕΕ πρέπει τώρα να τηρήσει την υπόσχεσή της ότι η Ουκρανία θα λάβει ειδικό καθεστώς βάσει του νέου κανονισμού.»
