Την ώρα που η τιμή του φυσικού αερίου «βυθίζεται» στις διεθνείς αγορές (ο ευρωπαϊκός δείκτης TTF στα 43,91 ευρώ/MWh με μείωση 17,54%), το Κατάρ ετοιμάζεται να επαναλειτουργήσει το μεγαλύτερο κοίτασμα LNG στον πλανήτη, Ras Laffan, ενώ στην αγορά αναμένουν να αξιολογήσουν εάν και πως θα εφαρμοστούν τα τέλη διέλευσης 2 εκατομμυρίων δολαρίων ανά πλοίο που περνά τα Στενά του Ορμούζ, όπως ανακοίνωσε το Ιράν.
Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται το πρακτορείο Bloomberg, αμέσως μετά την ανακωχή που επιτεύχθηκε μεταξύ Αμερικανών-Ιρανών, το Κατάρ ενεργοποίησε μηχανικούς και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό για να τεθεί σε λειτουργία το κοίτασμα Ras Laffan, ένα μέρος του οποίου έχει τεθεί εκτός λειτουργίας μετά την πυραυλική επίθεση των Ιρανών στις αρχές Μαρτίου, ένα άλλο, όμως, μπορεί και θα επαναλειτουργήσει. Άλλωστε, η μονάδα στο σύνολό της έχει την ικανότητα να παράγει 77 εκατομμύρια τόνους LNG ετησίως.
Την ίδια ώρα στην αγορά αναζητούν πως θα εφαρμοσθεί η πρόβλεψη που υπάρχει στη συμφωνία Αμερικανών και Ιρανών ότι την περίοδο της ανακωχής των δύο εβδομάδων, η ασφαλής διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ (αναμένεται να ανοίξουν Μεγάλη Πέμπτη-Μεγάλη Παρασκευή) θα είναι εφικτή υπό τον συντονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους υπάρχοντες περιορισμούς σε τεχνικό επίπεδο.
Το Ιράν έχει ανακοινώσει ότι θα επιβάλλει στα πλοία που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ «διόδια» 1-2 εκατομμυρίων δολαρίων/πλοίο, στα πρότυπα ανάλογου συστήματος χρέωσης που εφαρμόζεται στη Διώρυγα του Παναμά, χρέωση στην οποία αντιτίθενται οι χώρες του Κόλπου και είναι τελείως αντίθετη με το Δίκαιο της Θάλασσας.
Σύμφωνα με αναλυτές, τα τέλη διέλευσης 1-2 εκατ. δολαρίων/πλοίο για ένα μέσο πλοίο μεταφοράς LNG με μεταφορική ικανότητα 4 εκατομμυρίων MMBtu (εκατομμύρια μετρικές βρετανικές θερμικές μονάδες) μεταφράζονται σε επιπλέον κόστος 0,25-0,5 δολαρίου/MMBtu.
Το κόστος μπορεί να μην θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό όταν η τιμή του έχει σκαρφαλώσει στα 20 δολάρια/MMBtu, ωστόσο στην αγορά θέλουν να δουν τι αποτελέσματα θα φέρει και πως θα κινηθούν άλλες χώρες που πιθανόν θα θελήσουν να μιμηθούν το Ιράν.
