Η εγκατεστημένη ισχύς των φωτοβολταϊκών στην Ιταλία μπορεί να φτάσει τα 137 GW έως το 2040, ενώ η αποθηκευτική ικανότητα ηλεκτρικής ενέργειας ενδέχεται να αγγίξει τις 169,5 GWh, σύμφωνα με τις προβλέψεις των διαχειριστών Terna και Snam. Η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αναμένεται να αλλάξει ριζικά το ενεργειακό μείγμα της χώρας, αυξάνοντας παράλληλα τις ανάγκες για αποθήκευση και ενίσχυση των δικτύων.
Σύμφωνα με το έγγραφο σεναρίων για το 2026, η φωτοβολταϊκή ισχύς προβλέπεται να κυμανθεί μεταξύ 100 και 111 GW το 2035 και μεταξύ 114 και 137 GW το 2040. Η παραγωγή ηλιακής ενέργειας αναμένεται να αυξηθεί από 44 TWh το 2025 σε 110 TWh το 2030, καλύπτοντας περίπου το 37% της συνολικής εγχώριας ηλεκτροπαραγωγής. Για το 2040, οι εκτιμήσεις κυμαίνονται μεταξύ 156 και 185 TWh.
Η ισχύς των μεγάλων φωτοβολταϊκών πάρκων αναμένεται να αυξηθεί από 24,5 GW το 2025 σε 54,1 GW το 2030, ενώ οι μικρότερες, κατανεμημένες εγκαταστάσεις προβλέπεται να φτάσουν τα 28,2 GW από 19 GW σήμερα.
Με βάση το βασικό σενάριο των δύο διαχειριστών, η συνδυασμένη εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών και αιολικών θα προσεγγίσει τα 103 GW το 2030, αυξημένη κατά 45 GW σε σχέση με το 2025. Οι ανανεώσιμες πηγές εκτιμάται ότι θα καλύπτουν το 63% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας το 2030, έναντι 41% το 2025.
Ωστόσο, η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας για το 2030 εκτιμάται σε 338 TWh, χαμηλότερα από τις 362 TWh που προβλέπει το εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Η απόκλιση αποδίδεται κυρίως στην πιο αργή ηλεκτροποίηση των κατοικιών και των μεταφορών, η οποία αντισταθμίζεται εν μέρει από την αυξανόμενη κατανάλωση των κέντρων δεδομένων.
Στο επίκεντρο η αποθήκευση
Η αύξηση της παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές καθιστά αναγκαία την ταχύτερη ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης. Σύμφωνα με την Terna και τη Snam, για να επιτευχθεί μερίδιο 63% των ανανεώσιμων πηγών στην ηλεκτροπαραγωγή έως το 2030, θα χρειαστούν περίπου 50 GWh πρόσθετης αποθηκευτικής ικανότητας μεγάλης κλίμακας σε σχέση με τα επίπεδα του 2026.
Η συνολική αποθηκευτική ικανότητα, εξαιρουμένων των περίπου 50 GWh που διαθέτουν οι αντλησιοταμιευτικοί σταθμοί, προβλέπεται να αυξηθεί από 17,9 GWh το 2025 σε 80 GWh το 2030. Για το 2040, ανάλογα με την εξέλιξη της ενεργειακής μετάβασης, οι εκτιμήσεις κυμαίνονται μεταξύ 116,5 και 169,5 GWh.
Σημαντικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσει ο μηχανισμός MACSE, μέσω του οποίου η Ιταλία προμηθεύεται αποθηκευτική ικανότητα. Στον πρώτο διαγωνισμό, τον Νοέμβριο του 2025, ανατέθηκαν περίπου 10 GWh με παράδοση το 2028. Για τον δεύτερο διαγωνισμό, που έχει προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του 2026, προβλέπεται η διάθεση έως 16 GWh με ορίζοντα παράδοσης το 2029.
Η αποθήκευση θα είναι κρίσιμη και για τη διαχείριση της πλεονάζουσας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία αναμένεται να αυξηθεί από σχεδόν μηδενικά επίπεδα σε περίπου 6 TWh το 2030 και έως 25 TWh το 2040. Το φαινόμενο αναμένεται να είναι εντονότερο τις μεσημεριανές ώρες της άνοιξης, όταν η παραγωγή από φωτοβολταϊκά αυξάνεται σημαντικά.
Περισσότερες αντλίες θερμότητας και νέες ανάγκες στα δίκτυα
Η ενεργειακή μετάβαση αναμένεται να επεκταθεί και στη θέρμανση των κατοικιών. Ο αριθμός των κατοικιών που θερμαίνονται κυρίως με αντλίες θερμότητας προβλέπεται να αυξηθεί από 2,5 εκατομμύρια το 2025 σε 3,8 εκατομμύρια το 2030 και έως 9,8 εκατομμύρια το 2040, στο πιο φιλόδοξο σενάριο.
Μαζί με την ηλεκτροκίνηση, η εξάπλωση των αντλιών θερμότητας αναμένεται να αυξήσει το μερίδιο του ηλεκτρισμού στην τελική κατανάλωση ενέργειας από 22% το 2025 σε 30%-35% το 2040. Η συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί μεταξύ 408 και 439 TWh έως τότε.
Παράλληλα, η συγκέντρωση νέας παραγωγικής ισχύος στη νότια Ιταλία αναμένεται να μεταβάλει τις ροές ηλεκτρικής ενέργειας προς τις κεντρικές και βόρειες περιοχές. Για τον λόγο αυτό, οι δύο διαχειριστές προβλέπουν σταδιακή αύξηση της δυναμικότητας μεταφοράς μεταξύ των επτά ζωνών της ιταλικής αγοράς.
Τα συγκεκριμένα έργα ενίσχυσης και οι αναβαθμίσεις του δικτύου αναμένεται να εξειδικευτούν στο σχέδιο ανάπτυξης που θα παρουσιαστεί το 2027.
Πηγή: pv-magazine
