Στην ανάπτυξη αιολικών πάρκων με σχεδιασμό, που βασίζεται στους πολλαπλούς στροβίλους, επικεντρώνεται η νορβηγική Wind Catching Systems (WCS), σε μια καινοτομία που ενδέχεται να κερδίσει σημαντικό έδαφος τα επόμενα χρόνια.
Οι ανεμογεννήτριες είναι το κατεξοχήν σημείο αναφοράς της αιολικής ενέργειας, που μαρτυρά τη στροφή του ανθρώπου σε ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Ωστόσο, δεν αποκλείεται τα επόμενα χρόνια το «παραδοσιακό» σχήμα τους (τετράγωνη βάση, κάθετος άξονας και πτερύγια) να αντικατασταθεί από νέες καινοτόμες προτάσεις, οι οποίες μεταξύ άλλων θα έχουν και χαμηλότερο κόστος εγκατάστασης για τις εταιρείες.
Όπως μετέδωσε το CNBC, παράλληλα με τις επενδύσεις στον τομέα της αιολικής ενέργειας συντελείται και μια «επανάσταση» στον σχεδιασμό νέων εγκαταστάσεων, οι οποίες θα είναι περισσότερο ανθεκτικές και πιο αποδοτικές σε ένα από τα πιο σκληρά φυσικά περιβάλλοντα. Τα προτεινόμενα σχήματα και μεγέθη είναι πολλά και διαρκώς αλλάζουν, καθώς η μηχανική συναντά την αρχιτεκτονική και η φαντασία έρχεται να διευρύνει τα όρια της πραγματικότητας.
H βασική ιδέα πίσω από το Windcatcher είναι η μεγιστοποίηση της «παραγωγής ενέργειας από μια συγκεκριμένη περιοχή», με την παράλληλη τοποθέτηση στην ίδια πλωτή πλατφόρμα πολλών ανεμογεννητριών χωρίς τους κεντρικούς άξονές τους. Οι απεικονίσεις για το πώς θα μοιάζει το Windcatcher στην τελική του μορφή είναι εντυπωσιακές: Ένα μεταλλικό πλέγμα γεμάτο περιστρεφόμενες λεπίδες. Ένας «ενεργειακός» πράσινος τοίχος στη μέση της θάλασσας.
Ο CEO της WCS, Ole Heggheim, εξηγεί ότι η «επαναστατική» εγκατάσταση θα έχει ύψος 300 μέτρα και πλάτος 350 μέτρα. Θα διαθέτει 126 στρόβιλους, εκ των οποίων ο καθένας θα έχει ισχύ 1 ΜW. Αρχικά, πάντως, η εταιρεία προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός «πιλοτικού» μοντέλου, το οποίο θα διαθέτει από 7 έως 12 στρόβιλους.
Σημειώνεται ότι τον Ιούνιο του 2022 η WCS ήρθε σε στρατηγική συμφωνία με την αμερικανική General Motors, εξασφαλίζοντας επενδύσεις από την GM Ventures.
Τα τελευταία χρόνια τα πλωτά υπεράκτια αιολικά πάρκα κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος, σε σχέση με εκείνα που βασίζονται στη σταθερή θεμελίωση, καθώς έχουν σημαντικά μειωμένο επενδυτικό κόστος από τη στιγμή που ακολουθούν την καθιερωμένη τεχνολογία της υπεράκτιας βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η εξοικονόμηση χώρου στη θάλασσα σηματοδοτεί επίσης και εξοικονόμηση κόστους κατασκευής, με παράλληλη μεγιστοποίηση των δυνατοτήτων παραγωγής αιολικής ενέργειας, καθώς σε λιγότερο θαλάσσιο χώρο μπαίνουν περισσότερες ανεμογεννήτριες.
