Μενού Ροή
MELINA TRAVLOU
Ενεργειακό κόστος και απανθρακοποίηση πιέζουν τη ναυτιλία – Η παρέμβαση Τραυλού ενόψει του IMO
Google Logo ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ENERGYMAG.GR ΩΣ ΠΡΟΤΙΜΩΜΕΝΗ ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ GOOGLE

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η παγκόσμια ναυτιλία, καθώς η προσπάθεια απανθρακοποίησης συμπίπτει με την εκτόξευση του ενεργειακού κόστους και τις έντονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις στις διεθνείς αγορές καυσίμων. Ενόψει της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO), από τις 23 Νοεμβρίου έως τις 4 Δεκεμβρίου 2026 στο Λονδίνο, η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), Μελίνα Τραυλού, ασκεί έντονη κριτική στην ευρωπαϊκή διαπραγματευτική στάση, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο ενός ακόμη αδιεξόδου.

Στο επίκεντρο της παρέμβασής της βρίσκεται η ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να προσέλθει στις διεθνείς συνομιλίες με μεγαλύτερη διαπραγματευτική ευελιξία, ώστε να καταστεί εφικτή η επίτευξη μιας ενιαίας και εφαρμόσιμης παγκόσμιας συμφωνίας για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τη ναυτιλία.

Η Μελίνα Τραυλού θέτει, μάλιστα, ευθέως το ζήτημα των προτεραιοτήτων της ΕΕ, διερωτώμενη εάν η διατήρηση των περιφερειακών κανονιστικών μέτρων και των εσόδων που αυτά δημιουργούν υπερισχύει της επιδίωξης μιας διεθνούς συμφωνίας. Όπως υποστηρίζει, η ακαμψία της ευρωπαϊκής πλευράς υπονομεύει τις προϋποθέσεις για ουσιαστική σύγκλιση μεταξύ των κρατών-μελών του IMO.

Η πρόεδρος της ΕΕΕ επισημαίνει ότι η Ελλάδα, μαζί με άλλα τρία κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία ελέγχουν συνολικά το 70% του ευρωπαϊκού στόλου, έχει επανειλημμένα ζητήσει από την Ευρώπη να υιοθετήσει μια πιο ευέλικτη προσέγγιση στις διαπραγματεύσεις. Παράλληλα, καλεί τα κράτη-μέλη του IMO να αναλάβουν πρωτοβουλίες γεφύρωσης των διαφορών, με στόχο ένα κανονιστικό πλαίσιο που θα συνδυάζει περιβαλλοντική φιλοδοξία, οικονομική βιωσιμότητα και επιχειρησιακή εφαρμοσιμότητα.

Το ενεργειακό κόστος δοκιμάζει τη ναυτιλία

Η παρέμβαση της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία οι ενεργειακές δαπάνες του κλάδου καταγράφουν εντυπωσιακή άνοδο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Clarksons Research, ο συνολικός λογαριασμός καυσίμων της παγκόσμιας ναυτιλίας αναμένεται να ξεπεράσει τα 220 δισ. δολάρια το 2026, προσεγγίζοντας επίπεδα-ρεκόρ.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η μεταβλητότητα των διεθνών τιμών και οι σημαντικές αποκλίσεις στο κόστος ανεφοδιασμού μεταξύ των λιμανιών διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον για τους πλοιοκτήτες.

Όπως επισημαίνει ο διευθύνων σύμβουλος της Clarksons Research, Στίβεν Γκόρντον, η γεωπολιτική κρίση έχει προκαλέσει ανακατατάξεις στην περιφερειακή ζήτηση ναυτιλιακών καυσίμων, ενώ οι ανησυχίες για τη διαθεσιμότητά τους έχουν ενισχύσει τις διαφορές τιμών μεταξύ των βασικών κόμβων ανεφοδιασμού.

Η κατανάλωση ναυτιλιακών καυσίμων, μάλιστα,  εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί περίπου στους 290 εκατ. τόνους για το σύνολο του έτους, αν και η ακριβής αποτύπωσή της παρουσιάζει μεθοδολογικές δυσκολίες, μεταξύ άλλων λόγω του τρόπου υπολογισμού του παγκόσμιου στόλου.

Slow steaming και τεχνολογική αναβάθμιση περιορίζουν την κατανάλωση

Η εξέλιξη της ενεργειακής ζήτησης στη ναυτιλία συνδέεται άμεσα με τις ταχύτητες πλεύσης και την τεχνολογική ανανέωση του στόλου. Μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008, η υπερβάλλουσα μεταφορική ικανότητα οδήγησε τις εταιρείες στην υιοθέτηση της πρακτικής του slow steaming, δηλαδή της μείωσης των ταχυτήτων, προκειμένου να περιορίσουν την κατανάλωση καυσίμων και τα λειτουργικά έξοδα.

Η συγκεκριμένη στρατηγική εξακολουθεί να έχει σημαντική επίδραση. Σύμφωνα με την Clarksons, τα δεξαμενόπλοια και τα bulk carriers ταξιδεύουν σήμερα με ταχύτητες περίπου 20% χαμηλότερες σε σχέση με το 2008, ενώ στα containerships η αντίστοιχη μείωση φτάνει το 28%.

Επιπλέον, η σταδιακή ενσωμάτωση νεότερων και ενεργειακά αποδοτικότερων πλοίων έχει συμβάλει στον περιορισμό της κατανάλωσης ανά μονάδα μεταφορικού έργου. Τα σύγχρονα νεότευκτα, σύμφωνα με τον Στίβεν Γκόρντον, μπορούν να εμφανίζουν βελτιωμένη ενεργειακή απόδοση κατά 30%-50% σε σύγκριση με αντίστοιχα πλοία πριν από περίπου 15 χρόνια.

Ωστόσο, από το 2020 και μετά, η συνολική ζήτηση καυσίμων ακολουθεί και πάλι ανοδική πορεία. Η αύξηση του παγκόσμιου στόλου και των τονομιλίων αντισταθμίζει σε μεγάλο βαθμό τα οφέλη που προκύπτουν από τη βελτίωση της αποδοτικότητας.

Η διαθεσιμότητα και το κόστος των εναλλακτικών καυσίμων στο επίκεντρο

Ένα από τα βασικά σημεία της παρέμβασης της Μελίνας Τραυλού αφορά την ανάγκη το διεθνές κανονιστικό πλαίσιο να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές δυνατότητες της αγοράς. Η πρόεδρος της ΕΕΕ υπογραμμίζει ότι οι περιβαλλοντικοί στόχοι πρέπει να συμβαδίζουν με τον βαθμό τεχνολογικής ωριμότητας, τη διαθεσιμότητα των εναλλακτικών καυσίμων και το κόστος των απαιτούμενων υποδομών.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η ανάλυση της Clarksons Research, η οποία διαπιστώνει ότι η μετάβαση σε καύσιμα χαμηλότερων εκπομπών άνθρακα εξελίσσεται με βραδύτερους ρυθμούς από τους επιδιωκόμενους.

Το υψηλό κόστος των νέων ενεργειακών επιλογών, η περιορισμένη προσφορά πράσινων καυσίμων, οι διαφορετικές περιφερειακές ρυθμίσεις και η απουσία διεθνούς κανονιστικής σύγκλισης εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια.

Η Μελίνα Τραυλού ζητά, παράλληλα, να μην περιοριστεί η ενεργειακή μετάβαση αποκλειστικά στην αντικατάσταση των συμβατικών καυσίμων. Όπως τονίζει, το κανονιστικό πλαίσιο θα πρέπει να αναγνωρίζει όλες τις αποτελεσματικές διαδρομές περιορισμού των εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών παρεμβάσεων και των λειτουργικών μέτρων ενεργειακής αποδοτικότητας.

LNG, μεθανόλη και βιοκαύσιμα: Οι επιλογές έως το 2030

Η αβεβαιότητα για το μελλοντικό ενεργειακό μείγμα αποτυπώνεται και στις παραγγελίες νέων πλοίων. Σύμφωνα με την Clarksons, η ζήτηση για νεότευκτα με δυνατότητα χρήσης εναλλακτικών καυσίμων συγκεντρώνεται κυρίως στους τομείς των containerships και των πλοίων μεταφοράς αυτοκινήτων.

Αντίθετα, στους κλάδους των δεξαμενόπλοιων και των bulk carriers οι πλοιοκτήτες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση σε τεχνολογίες βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και περιορισμού της κατανάλωσης συμβατικών καυσίμων.

Οι προβλέψεις της εταιρείας για το 2030 δείχνουν ότι περίπου το 8% του παγκόσμιου στόλου, με βάση την ολική χωρητικότητα (GT), θα μπορούσε να έχει δυνατότητα χρήσης LNG, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τη μεθανόλη εκτιμάται κοντά στο 2%.

Παράλληλα, αυξημένη κινητικότητα καταγράφεται στην αγορά των βιοκαυσίμων, ιδιαίτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενδεικτικά, στο λιμάνι του Ρότερνταμ τα βιοκαύσιμα αντιπροσώπευσαν το 9% των συνολικών ποσοτήτων ναυτιλιακών καυσίμων που διατέθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς του 2026, σύμφωνα με την Clarksons.

Το στοίχημα για μια παγκόσμια και εφαρμόσιμη συμφωνία

Η ελληνική ναυτιλιακή πλευρά ζητά από τα κράτη-μέλη του IMO να αξιοποιήσουν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για τη διαμόρφωση ενός ισορροπημένου πλαισίου, το οποίο θα στηρίζεται στη διεθνή συνεργασία και θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας της ναυτιλίας.

Σύμφωνα με τη Μελίνα Τραυλού, τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για τη μείωση των εκπομπών πρέπει να εντάσσονται σε μια ευρύτερη και εξελισσόμενη στρατηγική, αντί να αντιμετωπίζονται ως αυτοτελής λύση για την ενεργειακή μετάβαση. Μια υπερβολικά περιοριστική προσέγγιση, όπως προειδοποιεί, ενδέχεται να ενισχύσει τις διαφωνίες και να δυσχεράνει περαιτέρω την επίτευξη συμφωνίας.

Παράλληλα, η Clarksons επισημαίνει ότι η αγορά αντιμετωπίζει πρόσθετους κινδύνους, οι οποίοι σχετίζονται με την ποιότητα των καυσίμων, την πιστωτική έκθεση σε περίπτωση αύξησης των διαλύσεων πλοίων και υποχώρησης των ναυλαγορών, αλλά και την αβεβαιότητα γύρω από τον ρυθμό υιοθέτησης νέων ενεργειακών τεχνολογιών.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS

Διαβάστε ακόμη

Άρθρα κατηγορίας