Η JP Morgan εκτιμά πως η εμπλοκή πλέον των Χούθι στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή μπορεί άνετα να εκτινάξει κατά περαιτέρω 20 δολάρια το πετρέλαιο αυτή της στιγμή.
Με τις τιμές του πετρελαίου να έχουν εκτοξευθεί κατά σχεδόν 60% μέσα στον Μάρτιο, και η JPM όπως πολλοί μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι αυξάνουν συνεχώς τις εκτιμήσεις τους για την πορεία του μαύρου χρυσού φέτος.
Η αμερικάνικη τράπεζα έχει ήδη προβλέψει πως η τιμή του αργού πετρελαίου Brent θα μπορούσε να φτάσει τα 120 δολάρια εάν η σύγκρουση ενταθεί. Οι αναλυτές της Wall Street σκιαγραφούν ήδη σενάρια στα οποία οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να φτάσουν τα 200 δολάρια ανά βαρέλι εάν κλιμακωθούν οι γεωπολιτικές εντάσεις. Η Macquarie προειδοποίησε πως η τιμή του πετρελαίου ενδέχεται να φτάσει το ρεκόρ των 200 δολαρίων το βαρέλι, αν ο πόλεμος με το Ιράν παραταθεί μέχρι τον Ιούνιο και το Στενό του Ορμούζ παραμείνει κλειστό. Παράλληλα, σύμφωνα με αναφορές μάλιστα, η ομάδα των οικονομικών συμβούλων του Τραμπ εξετάζει τι θα σήμαινε για την οικονομία πιθανό ράλι του πετρελαίου στα 200 δολάρια το βαρέλι.
Η JP Morgan σε νέα της ανάλυση επισημαίνει πως το πρώτο βήμα προς τα νέα ρεκόρ του πετρελαίου έχει γίνει καθώς οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης έχουν πλέον ενταχθεί επίσημα στην κλιμακούμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και αν και η εμπλοκή τους δεν είναι ακόμη καθοριστική, εισάγει ένα δεύτερο σημείο θαλάσσιας πίεσης στην Ερυθρά Θάλασσα, παράλληλα με το Στενό του Ορμούζ.
Η άμεση επίπτωση είναι γεωγραφική, όπως τονίζει η αμερικάνικη τράπεζα: η σύγκρουση δεν επικεντρώνεται πλέον στον Περσικό Κόλπο και γύρω από το Στενό του Ορμούζ, αλλά τώρα επεκτείνεται στην Ερυθρά Θάλασσα και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ - ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία στον κόσμο για τις ροές αργού πετρελαίου και διυλισμένων προϊόντων.
Στην πραγματικότητα, δύο σημαντικοί διάδρομοι του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας εκτίθενται ταυτόχρονα, τονίζει η JPM, περιορίζοντας τις επιλογές αναδρομολόγησης και αυξάνοντας τον κίνδυνο της αλυσίδας εφοδιασμού σε ολόκληρο το σύστημα.
Από επιχειρησιακής άποψης, το πιο σημαντικό πλεονέκτημα των Χούθι είναι η ικανότητά τους να απειλούν τον κόμβο εξαγωγών Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα -όπου καταλήγει ο αγωγός Ανατολής-Δύσης (Petroline)- και να διαταράσσουν την εμπορική κυκλοφορία μέσω του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στη νότια είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.
Ακόμη και μικρότεροι κόμβοι, όπως το λιμάνι Ράμπιγκ της Σαουδικής Αραβίας με 200 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα εξαγωγών πετρελαϊκών προϊόντων, θα μπορούσαν να δεχθούν πιέσεις, τονίζει η αμερικάνικη τράπεζα
Συνολικά, αυτοί οι κίνδυνοι θα μπορούσαν να διαβρώσουν την ικανότητα του Ριάντ να παρακάμψει το Στενό του Ορμούζ.
«Στην πράξη, αυτό θέτει σε κίνδυνο περίπου 5 εκατ. βαρέλια την ημέρα—χωρητικότητα η οποία διοχετεύεται επί του παρόντος μέσω Γιανμπού—, μια ευπάθεια που θα μπορούσε να προσθέσει 20 δολάρια στις τιμές του πετρελαίου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η JP Morgan.
Ειδικότερα, επισημαίνει τα εξής:
Η Σαουδική Αραβία έχει ήδη ανακατευθύνει ένα μεγάλο μέρος των εξαγωγών αργού πετρελαίου μακριά από το Στενό του Ορμούζ στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι ροές μέσω του Γιανμπού - του κύριου τερματικού σταθμού εξαγωγών της στην Ερυθρά Θάλασσα - έχουν αυξηθεί από 750 χιλιάδες βαρέλια την ημερά σε 4,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα, με διαθέσιμη χωρητικότητα αναδρομολόγησης επιπλέον 0,5 εκατ. βαρέλια Για να υποστηρίξει αυτή τη μετατόπιση, η χώρα έχει τοποθετήσει σχεδόν 50 τάνκερ VLCC στην Ερυθρά Θάλασσα, πολλά από τα οποία περιμένουν επί του παρόντος να φορτώσουν - δημιουργώντας μια ιδιαίτερα ορατή, συγκεντρωμένη έκθεση του στόλου.
Η πύλη εισόδου είναι το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, ένα στενό στο νότιο άκρο της Ερυθράς Θάλασσας, ουσιαστικά η κύρια διέξοδος για τις εξαγωγές της Ερυθράς Θάλασσας που κατευθύνονται προς τις ασιατικές αγορές. Εάν το στενό διαταραχθεί ουσιαστικά, οι εξαγωγές αργού πετρελαίου του Γιανμπού, ύψους 4,8 εκατ. βαρέλια την ημέρα θα πρέπει να στραφούν προς τον αγωγό SUMED της Αιγύπτου και τη Διώρυγα του Σουέζ, που βρίσκονται και οι δύο στο βόρειο άκρο της Ερυθράς Θάλασσας και συνδέονται με τη Μεσόγειο.
Κατ' αρχήν, επισημαίνει η JP Morgan, το σύστημα SUMED προσφέρει μια σημαντική λύση: εκτείνεται από την Αΐν Σούχνα στην Ερυθρά Θάλασσα έως το Σιντί Κερίρ στη Μεσόγειο, επιτρέποντας τη μεταφορά έως και 2,8 εκατ. βαρελιών την ημέρα αργού πετρελαίου μέσω της Αιγύπτου, αν και συνήθως λειτουργεί πιο κοντά στο 1 εκατ. βαρέλια.
Οι υπόλοιποι όγκοι - περίπου 2,0-2,2 εκατ. βαρέλια την ημέρα σε αυτό το σενάριο - θα έπρεπε να μετακινηθούν μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, όπου τα VLCC γενικά διέρχονται μόνο μερικώς φορτωμένα, απαιτώντας είτε περισσότερα ταξίδια είτε στροφή σε μικρότερα δεξαμενόπλοια - ένας σημαντικός περιορισμός δεδομένης της μεγάλης εξάρτησης του σαουδαραβικού αργού πετρελαίου από τα VLCC.
Εάν οι εξαγωγές έπρεπε να βασίζονται σε μεγαλύτερες, έμμεσες διαδρομές, αντί για άμεση έξοδο από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, οι χρόνοι μετ' επιστροφής προς την Ασία θα μπορούσαν να παραταθούν κατά 40 ημέρες, απαιτώντας ενδεχομένως 130+ επιπλέον ταξίδια με δεξαμενόπλοια για τη μεταφορά 4,8 εκατ. βαρέλια την ημέρα σαουδαραβικού αργού πετρελαίου.
Τα παραπάνω φέρνουν στο προσκήνιο το ένα βασικό ερώτημα, τονίζει η JPM Morgan: θα κλιμακώσουν οι Χούθι στοχεύοντας άμεσα τις σαουδαραβικές υποδομές και τις ναυτιλιακές οδούς ή θα διατηρήσουν αυτή τη δυνατότητα ως στρατηγικό μοχλό πίεσης καθώς εξελίσσεται η σύγκρουση;
Με κάθε μέρα που περνάει -ειδικά αν η σύγκρουση επεκταθεί προς το Ιράν μέσω μεγαλύτερης εμπλοκής του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, επιθέσεων σε ιρανικές υποδομές ή της πιθανότητας χερσαίας επίθεσης- ο κίνδυνος κλιμάκωσης φαίνεται να αυξάνεται. «Όλο και περισσότερο, το ζήτημα γίνεται λιγότερο ζήτημα του εάν αυτό θα συμβεί και περισσότερο του πότε θα συμβεί«», καταλήγει η αμερικάνικη τράπεζα.
