Η αντιπαράθεση μεταξύ της Motor Oil και του ΔΕΣΦΑ κλιμακώνεται, με αφορμή την προτεινόμενη απένταξη από το Δεκαετές Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2025–2034 του Διαχειριστή των έργων υποδομής που συνδέονται με το πλωτό τέρμιναλ LNG (FSRU) «Διώρυγα Gas» στους Αγίους Θεοδώρους. Ο όμιλος, μέσω της θυγατρικής Διώρυγα Gas και με πολυσέλιδη επιστολή που κοινοποιήθηκε και στη ΡΑΑΕΥ —η οποία έχει τον τελικό λόγο για την έγκριση του προγράμματος— εκφράζει κατηγορηματική αντίθεση, κάνοντας λόγο για «ανεπίτρεπτη» ενέργεια, προσχηματική αιτιολόγηση και πρακτικές που, όπως υποστηρίζει, στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και υπονομεύουν τόσο την αγορά όσο και τη στρατηγική του Κάθετου Διαδρόμου.
Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο κρίσιμα έργα που «κουμπώνουν» με το FSRU: ο μετρητικός και ρυθμιστικός σταθμός που θα συνέδεε την υποδομή με το Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Φυσικού Αερίου και ο διπλασιασμός του κλάδου υψηλής πίεσης Πάτημα – Λιβαδειά. Στο σχέδιο του δεκαετούς που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, ο ΔΕΣΦΑ προτείνει την απένταξή τους, επικαλούμενος μη εμπρόθεσμη εκπλήρωση συμβατικών υποχρεώσεων από τον φορέα υλοποίησης, γεγονός που —κατά τον Διαχειριστή— οδήγησε στη λύση της σχετικής σύμβασης. Δεδομένου ότι τα δύο έργα είναι τεχνικά αλληλένδετα, η απένταξη του ενός συμπαρασύρει και το άλλο. Η στάση αυτή, σύμφωνα με τον ΔΕΣΦΑ, αντανακλά την ανάγκη τήρησης χρονοδιαγραμμάτων και ωριμότητας επενδύσεων κατά τον σχεδιασμό του συστήματος.
Από την πλευρά της, η Motor Oil απορρίπτει την αιτιολόγηση ως προσχηματική και υποστηρίζει ότι το έργο είναι ώριμο, με επιτυχή ολοκλήρωση market test που ανέδειξε επαρκή ζήτηση, στοιχείο που —όπως σημειώνει— τεκμηριώνει τη σκοπιμότητα ένταξής του στο πρόγραμμα. Τονίζει ότι η μη συμπερίληψη της Διώρυγα Gas στερεί από τη Νότια Ελλάδα μια ώριμη εναλλακτική πύλη εισόδου φυσικού αερίου, παγιώνοντας de facto γεωγραφικό μονοπώλιο και περιορίζοντας την είσοδο νέων, δυνητικά ανταγωνιστικών επενδύσεων. Στην επιστολή της αφήνει σαφείς αιχμές ότι η πρακτική αυτή εξυπηρετεί οικονομικά συμφέροντα του Διαχειριστή από τη διατήρηση της μοναδικότητας της Ρεβυθούσας.
Κεντρικό επιχείρημα της εταιρείας αποτελεί το αυξημένο κόστος χρήσης των υφιστάμενων υποδομών LNG. Όπως αναφέρει, η έντονη ζήτηση για τις 30–40 χρονοθυρίδες στη Ρεβυθούσα έχει οδηγήσει σε δημοπρασίες και δευτερογενείς διαπραγματεύσεις σε υψηλές τιμές, με τα έσοδα του Διαχειριστή να εκτιμώνται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος χρήσης, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, έχει αυξηθεί από περίπου 1,2 ευρώ/MWh σε 4 ευρώ/MWh, επιβάρυνση που μετακυλίεται άμεσα στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και τελικά στους καταναλωτές και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Αντίθετα, η λειτουργία μιας δεύτερης ανταγωνιστικής υποδομής LNG στο νότιο σύστημα —όπως υποστηρίζει— θα εκτόνωνε τις πιέσεις, θα περιόριζε τις στρεβλώσεις και θα ενίσχυε την οικονομική αποτελεσματικότητα του συστήματος φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας.
Η Διώρυγα Gas συνδέει επίσης το ζήτημα με το ευρύτερο ρυθμιστικό και θεσμικό πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι η προτεινόμενη απένταξη αντίκειται στην υποχρέωση του Διαχειριστή να λειτουργεί ως ουδέτερος, διαφανής και αμερόληπτος φορέας που διευκολύνει —και δεν παρεμποδίζει— την πρόσβαση νέων υποδομών στο σύστημα. Παράλληλα, προειδοποιεί για επιπτώσεις στην εθνική και ευρωπαϊκή ενεργειακή στρατηγική, επισημαίνοντας ότι η αφαίρεση μιας ώριμης πύλης εισόδου, η οποία έχει χαρακτηριστεί στρατηγική επένδυση και περιλαμβάνεται στον ενεργειακό σχεδιασμό, αποδυναμώνει τον ρόλο της χώρας ως κόμβου τροφοδοσίας για τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη και κινείται αντίθετα με τους στόχους του Κάθετου Διαδρόμου.
Η τελική έκβαση θα κριθεί στο πλαίσιο της ρυθμιστικής διαδικασίας και της αξιολόγησης από τη ΡΑΑΕΥ, με το ερώτημα να παραμένει αν θα υπάρξει επανεξέταση της απόφασης ή αν η διαμάχη θα λάβει ευρύτερες θεσμικές διαστάσεις.
